II SA/Ol 154/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 200 zł. (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" nr Rep. "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania J. L., wspólnika firmy "[...]" w O., utrzymało w mocy decyzję z dnia "[...]". Nr "[...]’, wydaną z upoważnienia Wójta Gminy przez Sekretarza Gminy, w sprawie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika Ł. P. Odmowę przyznania wnioskowanego dofinansowania uzasadniono uchybieniem przez pracodawcę terminowi do złożenia w tym przedmiocie wniosku, który zgodnie z art. 70 b ust. 7 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) powinien zostać złożony w zawitym terminie 3 miesięcy od ukończenia przez młodocianego pracownika nauki zawodu lub przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Kolegium podniosło, że termin, o którym mowa w tym przepisie jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu. Wskazano, że umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego została zawarta przez firmę "[...]" z młodocianym na okres od dnia 1 września 2006r. do dnia 31 sierpnia 2008r. Młodociany Ł. P. zdał egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie sprzedawca w dniu 29 sierpnia 2008r. W związku z tym Kolegium przyjęło, że termin do złożenia wniosku upłynął z dniem 29 listopada 2008r. (sobota). Natomiast wniosek pracodawcy został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 1 grudnia 2008r. Organ wyjaśnił, powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2003r., o sygn. III CZP 8/03 i orzeczenia sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 17 października 2007r. sygn. akt I OSK 60/07), iż sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Zaznaczono też, iż nawet gdyby przyjąć interpretację korzystniejszą dla pracodawcy i liczyć upływ terminu od daty zakończenia umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, tj. od dnia 31 sierpnia 2008r., to termin upłynął z dniem 30 listopada 2008r. W skardze na tę decyzję J. L. wniosła o jej uchylenie, podnosząc, iż wniosek złożyła w pierwszym dniu roboczym, ponieważ termin zawity upływał w dzień ustawowo wolny od pracy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego podnosząc, iż po rozpatrzeniu na posiedzeniu w dniu 16 marca 2009r. zarzutów skargi - decyzją z dnia "[...]". Rep. "[...]" uwzględniło zarzuty skargi w całości, uchyliło decyzję własną z dnia "[...]". Rep."[...]" oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika Ł. P. i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że przyznało pracodawcy - firmie "[...]" w O. dofinansowanie kosztów nauki zawodu młodocianego pracownika Ł. P., w kwocie 4848,46 zł. Z załączonej do akt administracyjnych decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". nr "[...]" wynika, iż organ II instancji, mając na względzie wykładnię celowościową art. 70 b ustawy o systemie oświaty, uznał za zasadne przyjąć w rozpatrywanej sprawie, jako datę kończącą naukę zawodu, datę końcową umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego Ł. P., tj. dzień 31 sierpnia 2008r. Liczony od tej daty trzymiesięczny termin do złożenia wniosku upłynął w dniu 30 listopada 2008r. (w niedzielę). W tej sytuacji nadanie wniosku 1 grudnia 2008r. nastąpiło w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go. Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art.161 § 1 § 3 p.p.s.a. O kosztach orzeczono po myśli art. 201 §1 p.p.s.a.