II SA/Ol 175/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia K. (...) w M. na uchwałę Rady Miejskiej w M. z dnia 27 stycznia 2025 r. nr (...) w przedmiocie działalności Burmistrza Miasta M. postanawia odrzucić skargę. Stowarzyszenie K. (...) w M. wniosło skargę na uchwałę Rady Miejskiej w M. nr (...) z 27 stycznia 2025 roku, uznającą skargę na działalność Burmistrza Miasta M. za bezzasadną, zarzucając rażące naruszenie prawa poprzez potwierdzenie nieprawdy. Podniesiono, że Stowarzyszenie złożyło skargę w związku z bezprawnym wykorzystywaniem dokumentów przez Burmistrza M., a Rada Miejska przyjęła uchwałę, nie odnosząc się merytorycznie do zarzutów przedstawionych przez Stowarzyszenie. Podniesiono, że Rada Miejska zignorowała istotne zarzuty dotyczące nielegalnego kopiowania i przetwarzania dokumentów, co wpływa na prawo do obrony i zachowanie przejrzystości procesów administracyjnych, cywilnych i karnych. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Burmistrza M. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Podniesiono, że Stowarzyszenie nie udowodniło interesu prawnego, który umożliwiłby mu wywiedzenie przedmiotowej skargi. Zarzucono, że skarżący nie wskazuje w żaden sposób, jaki dokładnie interes prawny posiada, a tym samym nie wskazuje, w jaki sposób miało dojść do jego naruszenia. Z ostrożności procesowej organ wskazał, że argumentacja, jakoby Burmistrz Miasta uzyskiwał dostęp do dokumentów skarżącego w sposób bezprawny, bez skorzystania, zdaniem skarżącego, z instytucji dostępu do informacji publicznej jest zupełnie chybiona. Wskazano, że niewątpliwie pisma kierowane przez skarżącego adresowane były do Burmistrza Miasta, a zatem nie sposób wymagać, aby pisma do niego kierowane wymagały, aby Burmistrz, otrzymując te pisma, miał występować do siebie samego o przekazanie dokumentów w ramach dostępu do informacji publicznej. Podano także, że wiele z zarzutów, które formułuje skarżący nie dotyczą zadań własnych realizowanych przez Gminę, a tym sam nie są związane a pełnieniem funkcji Burmistrza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) 1 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.) Zauważyć zatem należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kontrola sądów administracyjnych polega bowiem na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej wyłącznie w wyżej wskazanym zakresie. Podnieść należy, że sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. dalej jako: k.p.a.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego od dawna panuje pogląd, iż sprawy z tego zakresu nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 kwietnia 2001r., sygn. akt I SA 2668/00, postanowienie z 21 września 2001r., sygn. akt I SA 2347/01, wyrok z 20 lipca 2004r., sygn. akt OSK 650/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1300/08, dostępne w CBOSA). W orzeczeniach tych wskazuje się, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, ani też do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji działania administracji publicznej będące przedmiotem takich skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały rady miejskiej uznającej skargę na działalność burmistrza za bezzasadną. Skarga ta została rozpoznana przez radę miejską w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a. Zatem z wyżej podanych względów, skarga na przedmiotową uchwałę, wniesiona do sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.