II SA/Ol 176/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Irena Szczepkowska Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2010 r. sprawy ze skargi G. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki budynku - odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia "[...]" Powiatowy inspektor Nadzoru Budowlanego w "[...]" nakazał skarżącej G. Ł. dokonanie rozbiórki wybudowanego bez pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego przy ulicy "[...]" w "[...]", poprzedzonej opracowaniem technicznym-orzeczeniem wskazującym sposób zabezpieczenia niniejszego obiektu. W wyniku wniesionego przez zobowiązaną odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Również Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]" odmówił stwierdzenia nieważności wskazanego rozstrzygnięcia. W celu przymuszenia zobowiązanej do wykonania nakazu rozbiórki PINB postanowieniem z dnia "[...]" nałożył na nią grzywnę w celu przymuszenia. Rozstrzygnięcie to utrzymane zostało w mocy przez organ drugiej instancji. Skarżąca mimo zastosowania względem niej środka egzekucyjnego nie dokonała rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku. W dniu "[...]" organ pierwszej instancji wystawił tytuł wykonawczy w przedmiocie zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym w administracji środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki, określonego decyzją z dnia "[...]". Na powyższą czynność skarżąca wniosła zarzuty. Postanowieniem z dnia "[...]" PINB stwierdził niedopuszczalność zgłoszonych zarzutów. Rozstrzygnięcie to zobowiązana zaskarżyła zażaleniem. Postanowieniem z dnia "[...]" organ drugiej instancji uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. PINB postanowieniem z dnia "[...]" ponownie stwierdził niedopuszczalność zgłoszonych przez skarżącą zarzutów. Po rozpatrzeniu zażalenia na to rozstrzygniecie postanowieniem z "[...]" WINB w "[...]" utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Następnie PINB w dniu "[...]" wydał postanowienie w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego zlokalizowanego na działce przy ulicy "[...]" w "[...]", określonego w decyzji PINB z dnia "[...]". Na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Organ odwoławczy postanowieniem z dnia "[...]" utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 20 lipca 2009r. (prawomocnym od dnia 20 sierpnia 2009r.) oddalił skargę G. Ł. na to postanowienie. W dniu "[...]" G. Ł. złożyła wniosek o wznowienie postępowania dotyczącego ostatecznej decyzji PINB w "[...]" z dnia "[...]". Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia "[...]" odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. Na powyższe orzeczenie skarżąca wniosła odwołanie. Decyzją z dnia "[...]" Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Mając na uwadze zawarty w piśmie G. Ł. z dnia "[...]" wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, WINB w "[...]" przekazał to pismo PINB celem rozpatrzenia w części dotyczącej wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego wszczętego przez ten organ. Na wezwanie organu pismem z "[...]" skarżąca wyjaśniła, iż wniosek o zawieszenie jest podyktowany faktem wystąpienia do WINB z wnioskiem o wznowienie postępowania dotyczącego decyzji PINB z dnia "[...]". Po rozpatrzeniu powyższego wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, PINB postanowieniem z "[...]" odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego rozbiórki budynku mieszkalno-usługowego zlokalizowanego na działce przy ulicy "[...]" w "[...]". Organ ten nie stwierdził zaistnienia przesłanki zawieszenia postępowania na podstawie art. 56 § 1 i 2 ustawy 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) Uznał też za niezasadne twierdzenie skarżącej o groźbie katastrofy budowlanej i groźbie powstania szkody w wypadku dokonania rozbiórki, jako subiektywne i niczym nie potwierdzone. Wskazał też, że rozbiórka winna zostać poprzedzona opracowaniem technicznym podającym sposób zabezpieczenia budynku bliźniaczego. Na powyższe postanowienie PINB odmawiające zawieszenia postępowania G. Ł. wniosła zażalenie. W wyniku jego odwołania WINB w "[...]" postanowieniem z dnia "[...]" utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Podał, że art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu w egzekucyjnym w administracji wymienia przyczyny obligatoryjnego zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Nie pozostawia zatem do uznania organu egzekucyjnego tego czy w danej sytuacji zawiesić postępowanie. Ustawa ta nie zna też instytucji fakultatywnego zawieszenia postępowania, o której traktuje art. 98 kpa. Na potwierdzenie czego powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem organu drugiej instancji w przedmiotowej sprawie, tak jak to stwierdził organ pierwszej instancji, nie zachodzą żadne wskazane w art. 56 § 1 i 2 wskazanej ustawy przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na postanowienie WINB w "[...]" z dnia "[...]" G. Ł. wniosła skargę, żądając uchylenia postanowień organów obydwu instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organy celem ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej budowli w sprawie realnego zagrożenia katastrofą budowlaną i zawieszenia postępowania egzekucyjnego do chwili ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy wznowienia postępowania toczącego się przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Zdaniem skarżącej w sprawie istnieją przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego wskazane w art. 56 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i w art. 97 § 1 pkt. 4 kpa bowiem dalsza egzekucja uzależniona jest od toczącego się postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego orzeczonej rozbiórki, a ponadto istnieje zagrożenie katastrofą budowlaną, a zawieszenie egzekucji nie spowoduje zagrożenia interesu społecznego. Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z przepisem art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) stosownie do przysługujących sądowi administracyjnemu kompetencji, Sąd kontroluje zaskarżone decyzje i postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest legalność decyzji i postanowień, czyli ich zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do ich wydania. Ponadto stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd wydaje rozstrzygnięcia w granicach danej sprawy, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy, Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu pierwszej instancji, Sąd doszedł do przekonania, że postanowienia te są prawidłowe i odpowiadają obowiązującym unormowaniom prawnym, a tym samym nie uwzględnił zarzutów podniesionych przez skarżącą. Podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego jest art. 56 § 1 pkt. 1-5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powołany przepis stanowi, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1) razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Przy czym zawieszenie postępowania z przyczyny określonej w punkcie 2 i 3 może nastąpić tylko przypadkach, gdy nie zagraża to interesowi społecznemu. Zatem wbrew stanowisku skarżącej "brak zagrożenia interesu społecznego" nie stanowi samodzielnej przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego lecz jest dodatkowym wymogiem przy zaistnieniu okoliczności z punktów 2 i 3. Skarżąca powołuje się na dwie przesłanki, które w jej ocenie powinny być przesłankami zawieszenia postępowania, toczące się postępowanie w sprawie wznowienia postępowania i zagrożenie budynku bliźniaczego katastrofą budowlaną w wypadku przeprowadzenia rozbiórki budynku skarżącej. W świetle zacytowanego wyżej art. 56, żadna z tych okoliczności wskazanych przez skarżącą, nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest regulacją szczególną w stosunku do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i tylko w przypadku, gdyby nie regulowała pewnych kwestii, można by zastosować do postępowania egzekucyjnego przepisy kpa. Art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wymienia przyczyny obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Nie pozostawia zatem do uznania organu egzekucyjnego tego czy w danym przepadku zawiesić postępowanie. Ustawa ta nie zna też instytucji fakultatywnego zawieszenia postępowania, o której traktuje art. 98 kpa. Zatem wbrew stanowisku skarżącej podstawy do zawieszenia postępowania, o jakich mowa w art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zastały wymienione w sposób enumeratywny i przepisy art. 97 kpa w postępowaniu egzekucyjnym nie mają zastosowania. Takie stanowisko prezentowane jest w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych np. w wyroku NSA z dnia 11 lipca 2007r., sygn. akt II OSK 1048/06 i w wyroku WSA w Kielcach z dnia 27 stycznia 2009r., sygn. akt. II SA/Ke 759/08. Dodatkowo należy wskazać, że postępowanie które zawisło przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie dotyczące wznowienia postępowania w sprawie rozbiórki, nie ma wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne, bowiem egzekwowany obowiązek wynika z nadal ostatecznej nie wyeliminowanej z obrotu prawnego decyzji o rozbiórce. Zgodnie z art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a, wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia, a samo podanie zobowiązanego o wznowienie postępowania nie jest zdarzeniem wywołującym skutek w postaci zawieszenia postępowania egzekucyjnego (tak NSA w wyroku z dnia17 stycznia 2001r. sygn. Akt. SA/Sz 1636/99). Także organy nadzoru budowlanego rozpoznające sprawę o wznowienie postępowania (na podstawie art. 152 § 1 kpa) i WSA w Warszawie ( na podstawie art. 284 p.p.s.a) nie wstrzymały wykonania nakazu rozbiórki. Na zakończenie tego wywodu należy przypomnieć, że decyzja o nakazie rozbiórki budynku skarżącej wskazuje że rozbiórka winna być poprzedzona opracowaniem technicznym podającym sposób zabezpieczenia budynku bliźniaczego nr "[...]". W związku z tym przewidywania skarżącej co do zagrożenia budynku bliźniaczego, także z tego powodu nie mogłyby być podstawą do uwzględnienia jej obecnego wniosku o zawieszenie postępowania. W tych okolicznościach zarzuty skarżącej zawarte w skardze nie mogły odnieść skutku, zatem skargę jako bezzasadną Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił.