II SA/Ol 193/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zawieszenia postępowania w sprawie kary z tytułu urządzania gier bez wymaganego zezwolenia postanawia odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 208 § 1, art. 219, art. 233 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm), umorzył postepowanie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia Spółce A kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia w czerwcu 2011 r., wobec ustalenia, że Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] wymierzył Spółce karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia w kwocie 395 460 zł w miesiącu czerwcu 2011 r. Organ zawarł w postanowieniu pouczenie, iż służy na nie skarga do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia, przy czym skargę taką należy złożyć za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej. Na powyższe postanowienie Spółka A (dalej: Spółka) w dniu 4 lutego 2015 r. (za pośrednictwem Urzędu Pocztowego) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, wnosząc o uchylenie postanowienia w całości i zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucono rozstrzygnięciu naruszenie art. 208 o.p. poprzez jego zastosowanie w tej sprawie i przyjęcie, że postępowanie odwoławcze dotyczące zażalenia na postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postepowania w sprawie wymierzenia Spółce kary pieniężnej stało się bezprzedmiotowe w związku z wydaniem przez Naczelnika Urzędu Celnego decyzji wymierzającej Spółce karę pieniężną, podczas gdy w sprawie nie została jeszcze wydana prawomocna decyzja organu II instancji, w związku z czym nie można przyjąć, że postępowanie w przedmiocie zażalenia na odmowę zawieszenia postepowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej stało się bezprzedmiotowe, wręcz przeciwnie, uznać należy, że postępowanie to, jako pozostające nadal w dyspozycji organów podatkowych może zostać przez te organy zawieszone. Pomimo znajdującej się w nagłówku skargi informacji, że skarga wnoszona jest za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, skarga powyższa została przekazana, stosownie do wskazanego na kopercie przesyłki adresata - Dyrektorowi Izby Celnej w S., do którego to organu wpłynęła w dniu 9 lutego 2015 r. Organ ten pismem z 12 lutego 2015 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 13 lutego 2015 r., skargę Spółki przekazał Dyrektorowi Izby Celnej w O. (karta 20 akt adm.). Po przekazaniu akt niniejszej sprawy do Sądu, Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wobec naruszenia terminu do wniesienia skargi do sądu. Skoro bowiem skarga ta została wniesiona za pośrednictwem niewłaściwego organu, to za datę jej wniesienia do sądu należało uznać dzień, w którym organ ten przekazał ją organowi właściwemu, co nastąpiło dopiero w dniu 13 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu. Podnieść należy, że skarżone postanowienie, które winno przybrać postać decyzji, na co w skardze wskazuje Spółka, Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 5 stycznia 2015 r. - zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (karta 19 akt adm.). Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. poz. 270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 4 lutego 2015 r. Po myśli zaś art. 54 § 1 ustawy ppsa. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skarga w powyższej sprawie wprawdzie została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 4 lutego 2015 r. (karta 9 akt sądowych) tj. w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia, jednakże została wniesiona za pośrednictwem organu niewłaściwego tj. Dyrektora Izby Celnej w S. Jak wynika z akt tej sprawy organ ten pismem z dnia 12 lutego 2015 r. przekazał dopiero skargę według właściwości do Dyrektora Izby Celnej w O., lecz data nadania tej przesyłki do organu właściwego nastąpiła w dniu 13 lutego 2014 r., czyli z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Słusznie wskazuje organ odwoławczy powołując się na stanowisko doktryny wyrażone w Komentarzu - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod redakcją R. Hauser, M. Wierzbowski (Warszawa 2013, s.320), że dla oceny zachowania terminu nie można przyjąć daty nadania skargi m. in. do niewłaściwego organu, bowiem na tym etapie postępowania nie można zastosować trybu przewidzianego w art. 65 kpa. (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn.. II OSK 1918/08, postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn.. II FSK 1350/7, dostępne CBOSA ). Mając powyższe na względzie w rozpoznawanej sprawie datą wniesienia skargi nie jest data jej wniesienia za pośrednictwem organu niewłaściwego tj. 4 luty 2015 r., lecz za datę jej wniesienia należy uznać datę przekazania jej przez Dyrektora Izby Celnej w S. do Dyrektora Izby Celnej w O. tj. 13 luty 2015 r. W związku z powyższym Sąd stwierdzając, iż skarga Spółki A na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w z dnia [...] wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak wyżej.