II SA/Ol 195/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedziba w "[...]" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 18 grudnia 2014 r. nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania w sprawie kary z tytułu urządzania gier bez wymaganego zezwolenia postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r., Dyrektor Izby Celnej w "[...]", umorzył postępowanie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia "[...]" (powoływanej dalej jako: "Spółka"), kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwoleniaw sierpniu 2011 r. Organ odwoławczy ustalił bowiem, że Naczelnik Urzędu Celnego w "[...]", decyzją z dnia 5 grudnia 2014 r., wymierzył Spółce karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia w kwocie 515.994 zł w sierpniu 2011 r. W związku z tym, zakończone zostało postępowanie toczące się przed organem pierwszej instancji, o którego zawieszenie wnosi Spółka. W postanowieniu zawarto pouczenie, że służy na nie skarga do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia, a skargę należy złożyć za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w "[...]". Na powyższe postanowienie, Spółka złożyła w dniu 4 lutego 2015 r. (za pośrednictwem Urzędu Pocztowego -"[...]"), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w "[...]", wnosząc o uchylenie postanowienia w całości i zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Spółka zarzuciła, że błędnie organ odwoławczy przyjął, że postępowanie dotyczące zażalenia na postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia Spółce kary pieniężnej stało się bezprzedmiotowe w związku z wydaniem przez organ pierwszej instancji decyzji wymierzającej Spółce karę pieniężną. W sprawie nie została bowiem wydana prawomocna decyzja organu drugiej instancji. Wobec tego, nie można przyjąć, że postępowanie w przedmiocie zażalenia na odmowę zawieszenia postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej stało się bezprzedmiotowe. Pomimo znajdującej się w nagłówku skargi informacji, że skarga wnoszona jest za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w "[...]", skarga powyższa została przekazana, stosownie do wskazanego na kopercie przesyłki adresata, Dyrektorowi Izby Celnej w "[...]", do którego to organu wpłynęła w dniu 9 lutego 2015 r. Organ ten, pismem z 12 lutego 2015 r., nadanym w dniu 13 lutego 2015 r. w Urzędzie Pocztowym – "[...]", skargę Spółki przekazał Dyrektorowi Izby Celnej w "[...]". Po przekazaniu akt niniejszej sprawy do Sądu, Dyrektor Izby Celnej w "[...]" w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wobec naruszenia terminu do wniesienia skargi do sądu. Skoro bowiem skarga została wniesiona za pośrednictwem niewłaściwego organu, to za datę jej wniesienia do sądu należało uznać dzień, w którym organ ten przekazał ją organowi właściwemu, co nastąpiło dopiero w dniu 13 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu. Podnieść należy, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 18 grudnia 2014 r., zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 5 stycznia 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki). Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 4 lutego 2015 r. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skarga w powyższej sprawie została wprawdzie nadana w urzędzie pocztowym w dniu 4 lutego 2015 r., tj. w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia, jednakże została ona wniesiona za pośrednictwem organu niewłaściwego, tj. Dyrektora Izby Celnej w "[...]". Jak wynika z akt tej sprawy, organ ten, pismem z dnia 12 lutego 2015 r., przekazał skargę według właściwości do Dyrektora Izby Celnej w "[...]", lecz data nadania tej przesyłki do organu właściwego nastąpiła w dniu 13 lutego 2014 r., czyli z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Słusznie wskazuje organ odwoławczy, że dla oceny zachowania terminu nie można przyjąć daty nadania skargi m. in. do niewłaściwego organu, gdyż na tym etapie postępowania nie można zastosować trybu przewidzianego w art. 65 K.p.a. (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. II FSK 1350/7, oba dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie, w rozpoznawanej sprawie datą wniesienia skargi nie jest data jej wniesienia za pośrednictwem organu niewłaściwego, tj. 4 luty 2015 r., lecz za datę jej wniesienia należy uznać datę przekazania jej przez Dyrektora Izby Celnej w S. do Dyrektora Izby Celnej w O., tj. 13 lutego 2015 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.