II SA/Ol 2/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie programu gospodarowania zasobem mieszkaniowym gminy. postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu "[...]" (data wniesienia skargi) Wojewoda, działając na podstawie art. 93 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze z.), złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały Nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie uchwalenia Wieloletniego Programu Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem Gminy na lata 2007-2011. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż zapis zawarty w § 3 uchwały rażąco narusza art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 190, poz. 1606), co w konsekwencji przesądza o nieważności całej uchwały. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy i Miasta wskazał, iż Rada Miejska w "[...]" w dniu "[...]" podjęła uchwałę Nr "[...]" w sprawie uchylenia zaskarżonej uchwały we własnym zakresie i uchwalenia Wieloletniego Programu Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem Gminy na lata 2007-2011 ustalając, iż wchodzi ona w życie z dniem jej podjęcia. Zatem postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe, winno być umorzone. Pismem procesowym z dnia "[...]" pełnomocnik skarżącego cofnął skargę wskazując, iż wobec uchylenia we własnym zakresie zaskarżonej uchwały przez Radę Miejską w "[...]", postępowanie w sprawie nieważności zaskarżonej uchwały stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, bowiem oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego. Na podstawie powyższego przepisu sąd uzna tę czynność za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zatem czynność ta jest dla Sądu wiążąca. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.