II SA/Ol 222/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 2 lutego 2026 r. nr (...) w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia umorzyć postępowanie sądowe. T. K., reprezentowana przez kuratora M. W., złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 2 lutego 2026 r. w przedmiocie odpłatności za jej pobyt w domu pomocy społecznej. Pismem z 22 kwietnia 2026 r. Kolegium przekazało Sądowi pismo Centrum Usług Społecznych w W. z 20 kwietnia 2026 r. informujące o śmierci skarżącej wraz z kopią odpisu skróconego aktu zgonu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja utrzymująca w mocy decyzję zobowiązującą skarżącą do uiszczania opłat za pobyt w domu pomocy społecznej. Zasady ponoszenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej przewiduje art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2025 r. poz. 1214 ze zm.). W pierwszej kolejności zobowiązanym jest mieszkaniec placówki, w następnej kolejności zobowiązanymi są jego małżonek oraz zstępni przed wstępnymi, a końcowo gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej. Oznacza to, że obciążyć kosztami odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, także po śmierci osoby zobowiązanej, można wyłącznie osoby wymienione w powyższym przepisie i tylko we wskazanej w tym przepisie kolejności. A zatem do należności za pobyt w domu pomocy społecznej nie stosuje się cywilnych zasad dziedziczenia (postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2025 r., sygn. akt I OSK 1145/24, postanowienie WSA w Warszawie z 4 marca 2022 r., sygn. I SA/Wa 1518/21). Ustawodawca w sposób wyczerpujący wskazuje krąg podmiotów wyłącznie zobowiązanych do uiszczenia tej należności. Zobowiązanie każdej z tych osób ustala się indywidualnie, w zależności od jej konkretnej sytuacji. Prowadzi to do wniosku, że niniejsza sprawa dotyczy obowiązku ciążącego wyłącznie na zmarłej skarżącej. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono o umorzeniu postępowania sądowego.