II SA/Ol 231/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "[...]" o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie ze skargi "[...]" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 14 grudnia 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę "[...]" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 14 grudnia 2015 r. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. skarżący wystąpili o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wniosek został złożony w imieniu obojga skarżących, lecz podpisała go tylko skarżąca. Wobec tego wnioskowi skarżącej nadano bieg, natomiast skarżący – w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II WSA w Olsztynie z dnia 22 kwietnia 2016 r. – wezwany został do podpisania wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2016 r. W konsekwencji, zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2016 r. pozostawiono ten wniosek bez rozpoznania. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wnieśli o jego uchylenie. Podali, że zaistniała sytuacja jest wynikiem nieszczęśliwego zbiegu okoliczności. Przyznali, że przesyłka została doręczona i odebrana, jednak skarżący nie miał możliwości się z nią zapoznać, gdyż odłożona - uległa zniszczeniu przez hodowane zwierzę. Skarżący założyli jednak, że zawierała taką samą zawartość jak przesyłka skierowana do skarżącej. Dopiero zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego uświadomiło im odmienność jego sytuacji. Równocześnie w zażaleniu skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku wniosku, dopełniając wymaganej czynności i podając, że uchybienie nie było zawinione. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 877/16, oddalił zażalenie skarżących na to zarządzenie. NSA wskazał m.in., że zgłoszony w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do dokonania wymaganej czynności podlega odrębnemu rozpoznaniu przez Sąd I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu art. 87 (§ 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy, należy stwierdzić, że strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku w zakreślonym terminie. Jednocześnie skarżący dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie, załączając pismo usuwające braki wniosku. Przechodząc do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu i zawartej w nim argumentacji podnieść należy, że oceniając przesłankę braku winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Brak winy w uchybieniu terminowi można więc przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OZ 216/10, dostępne [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia. nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). O braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że jej dopełnienie w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał istnienia obiektywnych przyczyn uniemożliwiających zachowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak bowiem podano w zażaleniu, doręczoną przesyłkę wykonujący prace remontowe na zewnątrz domu skarżący odłożył "na bok". Skarżący, pozostawiając przesyłkę w miejscu, w którym była ona narażona na przypadkowe zniszczenie lub zaginięcie, niewątpliwie nie zachował należytej staranności. Bez znaczenia jest, że spłoszenie kóz i dalsze następstwa przedostania się zwierząt na teren przy domu, nie były do przewidzenia. Pozostawiając przesyłkę sądową na zewnątrz domu należy mieć świadomość, że może ona lec zniszczeniu lub zaginięciu. Skarżący wykazał się więc co najmniej lekkim niedbalstwem w prowadzeniu swoich spraw. Jak wyżej wskazano, możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnych wyłącza nawet lekkie niedbalstwo w prowadzeniu własnych spraw osoby, która miała dokonać danej czynności procesowej. Skarżący nie może bowiem oczekiwać, że brak staranności i nadzoru na własnymi sprawami będzie rekompensowany przez Sąd przez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Dodać należy, że nie mając pewności co do zawartości doręczonej przesyłki, skarżący mogli tę kwestię wyjaśnić osobiście, w dniu uiszczenia osobiście w Sądzie opłaty kancelaryjnej (2 maja 2016 r.) lub telefonicznie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.