II SA/Ol 262/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy – stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie adwokatowi P. L. kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych), powiększoną o należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]". Postanowieniem z dnia 8 listopada 2016 r., Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie ustanowił dla skarżącego adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w "[...]" wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – adwokata P. L. Wyznaczony adwokat sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej na rzecz pełnomocnika ustanowionego z urzędu (według norm przepisanych) oraz oświadczenie, zgodnie z którym koszty tej pomocy nie zostały przez skarżącego opłacone ani w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt I OSK 439/17, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym, oddalił przedmiotowy środek zaskarżenia. W piśmie z dnia 2 listopada 2017 r., wyznaczony adwokat ponowił wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną, podnosząc, że po uprzednim zapoznaniu się z aktami sprawy sporządził skargę kasacyjną. Oświadczył, że opłaty za czynności pełnomocnika nie zostały opłacone w całości lub w części. Wskazać należy, że w świetle art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem z dnia 3 października 2016 r. Zgodnie z przepisem przejściowym (§ 22), do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Powyższe oznacza, że w warunkach niniejszej sprawy - wszczętej i niezakończonej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. - do postępowania w drugiej instancji, zastosowanie powinny mieć przepisy dotychczasowe, czyli przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 22 października 2015 r. Stosownie do § 2 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. W świetle § 4 ust. 1 i 2, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r.). W świetle § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., opłata maksymalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W niniejszej sprawie - z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma opłata, określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, w wysokości 480 zł. Wobec powyższego stwierdzić należy, że opłata maksymalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez wyznaczonego adwokata, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, ustalona w oparciu o wskazane przepisy, wynosi 360 zł (480 zł x 75%). Mając na uwadze § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., w warunkach niniejszej sprawy za zasadne uznano przyznanie wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia w kwocie 180 zł (co stanowi 1/2 opłaty maksymalnej), powiększonej o należny podatek VAT. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, postanowiono jak w sentencji.