II SA/Ol 265/14

Dnia 13 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia del. SSO Dorota Radaszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 883/13 postanawia odrzucić skargę kasacyjną WSA/post.1 – sentencja postanowienia Uzasadnienie : Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 883/13 po rozpoznaniu skargi P.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 3 września 2013r.,nr "[...]"w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w pkt. 1) na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz.270) – dalej "p.p.s.a." uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia 25 lipca 2013r., nr "[...]"Kierownika Działu Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O., działającego z upoważnienia Prezydenta O. oraz w pkt. 2) wyroku z mocy art. 152 p.p.s.a. orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Pismem z dnia 11 marca 2014r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie P.B. wniósł o "nakazanie (...) wykonania skutków prawnych wyroku" w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 883/13 wydanego w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Podniósł, że do daty wniesienia tego pisma nie otrzymał decyzji zamiennej do tej, która została uchylona. Wskazał również, że więcej już nie będzie o to wnosił i nie będzie długo czekał. Złoży skargę konstytucyjną. Zarządzeniem z dnia 12 marca 2014r. Przewodniczącego Wydziału II skarżący został wezwany do nadesłania informacji, czy pismo to – wskazane wyżej, jest skargą na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 grudnia 2013r. o sygn. akt II SA/Ol 883/13. W odpowiedzi skarżący wskazał, że jego pismo z dnia 11 marca 2014r. należy tak właśnie traktować. Zarządzeniem z dnia 18 marca 2014r. Przewodniczącego Wydziału II skarżący został następnie wezwany do nadesłania informacji, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na niewykonanie przez Kierownika Działu Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Opieki Społecznej w O., działającego z upoważnienia Prezydenta Olsztyna wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 grudnia 2013r. wzywał organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu powyższego zarządzenia, skarżący w piśmie z dnia 23 marca 2014r. wskazał, że odmawia odpowiedzi na zadane tam pytanie. Postanowieniem z dnia 31 marca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę P.B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 883/13 na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalną, albowiem skarżący nie wypełnił wymogu z art. 145 § 1 p.p.s.a. w postaci uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2014r., co pokwitował on osobiście wraz z odpowiednim pouczeniem(k.15 i 18 akt sprawy). W dniu 5 maja 2014r. P.B. wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście (k.20). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Powyższych wymogów nie spełnia skarga kasacyjna w sprawie niniejszej - wniesiona wprawdzie w terminie ( 3 i 4 maja 2014r. – dni wolne od pracy), ale sporządzona osobiście przez skarżącego. Skarżący był szczegółowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o skutkach niedochowania warunków przedstawionych w pouczeniu. W świetle postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2011 r., I OZ 320/11 sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej - Tekst orzeczenia pochodzi z Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Nie budzi zaś żadnych wątpliwości to, iż pismo skarżącego z dnia 5 maja 2014r. (wpływ do sądu) stanowi skargę kasacyjną, skoro sam skarżący tak zatytułował to pismo. Ponadto z jego treści jasno wynika, iż P.B. sporządzając skargę kasacyjną, miał świadomość tego, iż skarga kasacyjna sporządzona i wniesiona przez niego osobiście nie spełnia ustawowych wymogów formalnych w zakresie dotyczącym przymusu radcowsko – adwokackiego, albowiem w jej treści wskazuje m.in. : " Sam tylko chcę się bronić". Jak już jednak wskazano wyżej - to, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego jest po prostu wymogiem ustawowym (art. 175 § 1 p.p.s.a.), warunkującym jej skuteczność. Bez dochowania tego wymogu nie ma bowiem możliwości, aby wniesiona skarga kasacyjna odniosła jakikolwiek zamierzony skutek, skoro brak formalny w postaci wniesienia jej przez nieuprawniony podmiot jest brakiem nieusuwalnym, o czym była mowa wyżej. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia z mocy art. 178 p.p.s.a., który stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. .