II SA/Ol 27/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Ol 27/15 w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r. Wojewódzki Sądu Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę P. B. na decyzję z dnia "[...]" wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie zasiłku celowego. Postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r. uwzględniony został wniosek skarżącego o ustanowienie na jego rzecz adwokata. Do pełnienia tej funkcji Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata A. P. W dniu 11 maja 2015 r. wniósł on skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wskazał, iż informację z Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu go pełnomocnikiem odebrał w dniu 4 maja 2015 r., skarżący zaś otrzymał wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 9 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 87 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.), do przesłanek warunkujących skuteczność wniosku o przywrócenie terminu zalicza się: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony, złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 9 marca 2015 r. Stąd też określony w art. 177 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tegoż wyroku upłynął dla skarżącego w dniu 8 kwietnia 2015 r. Nie można jednak uznać, że uchybienie terminowi do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło z winy skarżącego, skoro skarżący w terminie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy. Cały zaś trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął na realizację wniosku strony w zakresie przyznania prawa pomocy (postanowienie o przyznaniu prawa pomocy uprawomocniło się w dniu 16 kwietnia 2015 r.). W warunkach niniejszej sprawy najistotniejszą pozostaje kwestia dotycząca zachowania przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a to z kolei wymaga prawidłowego ustalenia daty, w której ustała przyczyna uniemożliwiająca wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, iż w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. np. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I GZ 172/11; publ. w Internecie - http://orzeczenia.nsa. gov.pl). W rozpatrywanym przypadku zaistniała zatem podstawa do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W sprawie niniejszej adwokat dowiedział się, że jest ustanowionym w sprawie pełnomocnikiem w dniu 4 maja 2015 r. Następnie pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 5 maja 2015 r., a skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia wniósł w dniu 11 maja 2015 r., czyli z zachowaniem 7 dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ponadto termin wniesienia skargi kasacyjnej nie przekroczył 30 dni od daty powiadomienia adwokata o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.