II SA/Ol 294/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2014 r. wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia zamiennego projektu budowlanego. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie nałożenia na niego obowiązku sporządzenia zamiennego projektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wnioskiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. J. S. zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany w sprawie o sygn. IV SA 90/97 wskazał, że sprawa przebiegu granic została rozstrzygnięta na etapie wydanego pozwolenia na budowę, zaś dokumentacja geodezyjna powykonawcza została już sporządzona przez uprawnionego geodetę i znajduje się w posiadaniu PINB w "[...]". Argumentował, iż roszczenia dotyczące sporów własności gruntowej mogą być dochodzone jedynie przed sądami powszechnymi. Organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się w zakwestionowanej decyzji do powyższej kwestii, a zatem utrzymał w mocy decyzję dotkniętą wadą. Podniósł, iż w wyniku realizacji nieuzasadnionego obowiązku nałożonego decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego poniesie nieuzasadnione koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, zatem ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Zaznaczyć należy, że to na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania, a zatem czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11). W konsekwencji wnioskodawca zobowiązany jest do wskazania co najmniej jednej z przesłanek oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04). Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie jej wykonania, czy też jakie nieodwracalne skutki spowoduje wykonanie decyzji, jak również jeśli w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska poprzez uprawdopodobnienie tych okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 stycznia 2013 r., II OZ 1153/12, Lex nr 1274455). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych, obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, Lex nr 575347). Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania jest decyzja nakładająca na niego obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w zakreślonym terminie, projektu budowlanego zamiennego. Wnioskodawca, oświadczył, że wykonanie nałożonego na niego obowiązku narazi go na poniesienie nieuzasadnionych kosztów. Jednakże skarżący nie określił bliżej kosztów związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca nie przedstawił także danych obrazujących jego sytuację finansową, w tym jaki wpływ miałoby poniesienie tych kosztów na jego ogólną sytuację materialną. W konsekwencji skarżący nie uargumentował dostatecznie swojego wniosku. Odnosząc się do podniesionego w uzasadnieniu wniosku argumentu dotyczącego ewentualnego uwzględnienia skargi, a w konsekwencji braku podstaw do wykonania takiego projektu przez skarżącego należy wyjaśnić, że ocena zgodności decyzji z prawem i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. to dwie różne instytucje. Zaznaczyć wypada, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonego aktu może nastąpić dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Dlatego też powoływanie się na nie na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania, jako postępowania wpadkowego poprzedzającego merytoryczne rozpoznanie skargi, nie może być brane pod uwagę. Reasumując, stwierdzić należy że powołane we wniosku argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.