II SA/Ol 315/11
PostanowienieWSA w Olsztynie2011-09-13
Skład orzekający: Janina Kosowska, Beata Jezielska, Bogusław Jażdżyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, połączone z uwzględnieniem skargi przez organ odwoławczy w trybie autokontroli, skutkuje umorzeniem postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego?Ratio decidendi
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe, gdy organ, którego działanie lub bezczynność zostało zaskarżone, uwzględni skargę w całości w trybie autokontroli (art. 54 § 3 PPSA) przed rozpoczęciem rozprawy. W takiej sytuacji zaskarżone rozstrzygnięcie przestaje istnieć w obrocie prawnym, co czyni dalsze prowadzenie postępowania sądowego zbędnym.Stan faktyczny
Student został skreślony z listy studentów z powodu nieuiszczenia opłat za studia. Po utrzymaniu decyzji przez Rektora, student wniósł skargę do WSA. Następnie, Rektor, działając w trybie autokontroli, uchylił własną decyzję oraz decyzję Dziekana, przywracając studenta do praw studenta. Student cofnął skargę, ale następnie poinformował sąd, że nie cofa skargi i wnosi o jej rozpoznanie, wskazując na trudności w dotrzymaniu warunków umowy dotyczącej spłaty zadłużenia.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Rektora na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 200 złotych.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 13 września 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Janina Kosowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2011 roku sprawy ze skargi K. P. na decyzję Rektora z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia 1/ umorzyć postępowanie sądowe; 2/ zasądzić od Rektora na rzecz skarżącego K. P. kwotę 200 złotych (słownie: dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 24 lutego 2011 r. Dziekan Wydziału "[...]", działając na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 15 ust. 2 pkt 3 Regulaminu Studiów, skreślił K.P. z listy studentów studiów niestacjonarnych drugiego stopnia na Wydziale "[...]", kierunek pedagogika społeczna, gdyż student nie wniósł opłat związanych z odbywaniem studiów.
W odwołaniu od tej decyzji K.P. podniósł, że z uwagi na trudną sytuację materialną wniósł o przyznanie zapomogi pieniężnej, jednakże odmówiono mu tego świadczenia. Następnie w wymaganym terminie wniósł o przyznanie stypendium typu socjalnego, lecz w odpowiedzi doręczono mu decyzję o skreśleniu z listy studentów. Decyzję tę odwołujący się uznał za krzywdzącą.
Rektor "[...]" decyzją z dnia 19 marca 2011 r. utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podał, że odwołujący się w dniu 18 marca 2011 r. odmówił uregulowania zaległego czesnego i dokonywania bieżących opłat za studia. Dodał, że przyznana przez Odwoławczą Komisję Stypendialną zapomoga z powodu choroby syna wyczerpała możliwości pomocy finansowej Uczelni.
W skardze złożonej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie K.P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przywrócenie mu statusu studenta i jego praw. Podniósł w uzasadnieniu, że z uwagi na brak pracy został bez środków do życia. Na utrzymanie się i opłacenie studiów na pierwszym roku drugiego stopnia zaciągnął kredyty. Pracę podjął od dnia 1 września 2010 r. z miesięcznym wynagrodzeniem 1.300 zł. Wynagrodzenie to zostało jednak zajęte przez komornika na poczet zaległych alimentów na rzecz córki oraz przez bank
z tytułu zaciągniętego kredytu, zaś pozostałą część pensji przeznaczył na spłatę pozostałego zadłużenia. Pomimo więc podjęcia pracy został bez środków do życia.
W tej sytuacji złożył podanie o stypendium typu socjalnego, lecz został skreślony z listy studentów.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Podał, że skarżący zgodnie
z umową określającą warunki odpłatności za studia niestacjonarne II stopnia na Wydziale "[...]", zawartą z ‘[...]", od dnia 1 września 2009 r. zobowiązał się opłacać czesne za studia w określonych terminach. W związku z nieopłacaniem czesnego w ustalonych umownie terminach, powstało zadłużenie, które na dzień skreślenia z listy studentów wynosiło 2.520,00 zł za okres od września do grudnia 2010 r. oraz za styczeń i luty 2011 r. Organ dodał, że skreślenie z listy studentów było poprzedzone skierowaniem do skarżącego wezwania do zapłaty z dnia 8 grudnia 2010 r. i z dnia 24 stycznia 2011r. Pomimo prawidłowego ich doręczenia i pouczenia o skutkach niewykonania zobowiązania, skarżący nie spłacił zadłużenia. W związku z powyższym organ podjął decyzję o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z zawartą przez strony umową, uprawnienie do dokonania skreślenia z listy aktualizuje się już w momencie zaległości w opłatach czesnego przekraczającej dwa okresy płatności, Dziekan skorzystał natomiast z tego uprawnia dopiero, gdy zaległość skarżącego znacząco przekroczyła okresy umowne. Ponadto, w dniu 18 marca 2011r. skarżącemu została złożona propozycja rozłożenia zaległości skarżącego na raty pod warunkiem dokonywania bieżących wpłat czesnego w ustalonych terminach. Jednakże skarżący nie przyjął tej propozycji. W związku z brakiem porozumienia pomiędzy stronami oraz przesłankami uprawniającymi organ do skreślenia z listy studentów, Rektor utrzymał w mocy decyzję Dziekana o skreśleniu z listy studentów.
Pismem procesowym z dnia 28 maja 2011 r. skarżący cofnął skargę wskazując, że zawarł wstępną umowę z organem administracji.
Rektor "[...]" pismem procesowym z dnia 14 czerwca 2011 r., na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Korzystając bowiem z uprawnienia przewidzianego w art. 54 § 3 powołanej ustawy uwzględnił skargę w całości i w dniu 10 czerwca 2011 r. wydał decyzję, w której uchylił w całości własną decyzję z dnia 19 marca 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dziekana "[...]" z dnia 24 lutego 2011 r. o skreśleniu z listy studentów skarżącego, przywracając go tym samym w prawach i obowiązkach studenta.
W piśmie procesowym z dnia 20 czerwca 2011 r. skarżący poinformował Sąd, że nie cofa skargi i wnosi o jej rozpoznanie. Mimo rozłożenia czesnego na raty i deklaracji uiszczania czesnego oraz opłaty za egzamin końcowy, nie jest w stanie dotrzymać warunków zawartej umowy. Skarżący nie uzyskał bowiem żadnego kredytu i nie ma możliwości pozyskania środków finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, w sytuacji gdy
po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka będzie miała miejsce między innymi, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go. Wskazany przepis art. 54 § 3 zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy skorzystał z uprawnień określonych
w powołanym przepisie i decyzją z dnia 10 czerwca 2011 r. (a więc przed wyznaczeniem terminu rozprawy) uwzględnił skargę w całości, uchylając zaskarżoną własną decyzję z dnia 19 marca 2011 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 24 lutego 2011 r. Organ wziął bowiem pod uwagę działania podjęte przez skarżącego, w tym uregulowanie zaległości w opłatach czesnego
i pisemne zobowiązanie się do dalszego regulowania odpłatności za studia.
Tym samym należy stwierdzić, że wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję, co oznacza również, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.
O kosztach orzeczono stosownie do art. 201 § 1 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło