II SA/Ol 330/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A.Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Ol 330/12 o odrzuceniu skargi A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opracowania ekspertyzy stanu technicznego budynku postanawia odrzucić skargę kasacyjną. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. (sygn. akt II SA/Ol 330/12) odrzucił skargę A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] w przedmiocie opracowania ekspertyzy stanu technicznego budynku, wobec braku uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł, zaś jego wnioski o przyznanie prawa pomocy zostały rozpoznane odmownie. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 lipca 2015 r. (karta 487 akt sądowych) wraz z pouczeniem o przysługującym stronie środku zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, terminie jej wniesienia oraz obowiązku złożenia takiego środka zaskarżenia przez pełnomocnika będącego; adwokatem lub radca prawnym, jak również o sankcji w sytuacji, gdy skarga kasacyjna sporządzona zostanie przez podmiot nieuprawniony w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej bez merytorycznego jej rozpoznania. W dniu 22 lipca 2015 r. skarżący drogą mailową nadesłał do tut. Sądu środek zaskarżenia nazwany "zażalenie" do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie, w treści którego podniósł liczne zarzuty dotyczące pozbawienia skarżącego możliwości obrony swoich praw w zakresie wniosku strony z dnia 5 lutego 2015 r. o wyłączenie wskazanych tam osób od orzekania w jego sprawie, który to wniosek do chwili obecnej nie został rozpoznany. Podniósł, że wnioskiem tym objęta była także sędzia, która wydała skarżone postanowienie, czym w sposób rażący naruszono prawo. Zarzucił, że sędzia rozpoznająca jego skargę miała prawny obowiązek odsunięcia się od jej rozpoznawania stosownie do treści art. 22 § 1 i 3 w związku z art. 19 p.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 12 października 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniesionego drogą elektroniczną "zażalenia" poprzez jego własnoręczne podpisanie, który to brak usunięty został poprzez nadesłanie podpisanego zażalenia w dniu 6 listopada 2015 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 175 § 1 ustawy ppsa. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl natomiast art. 173 § 1 ustawy ppsa. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postepowanie w sprawie, wobec czego środkiem zaskarżenia jest skarga kasacyjna, o której sposobnie wniesienia, terminie oraz obowiązku sporządzenia przez pełnomocnika skarżący został pouczony. Pomimo pouczenia przesłanego wraz z postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. w rozpoznawanej sprawie skargę kasacyjną nazwaną "zażaleniem" złożył osobiście A.Z., nie będąc żadnym z wyżej wskazanych podmiotów, co stanowi naruszenie art. 175 § 1 ustawy ppsa. Z tego powodu przedmiotowy środek zaskarżenia - skarga kasacyjna jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 178 ustawy ppsa. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innej przyczyny niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro w tej sprawie skarga kasacyjna, nazwana zażaleniem, nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, to na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie jedynie należy wyjaśnić stronie skarżącej, że w niniejszej sprawie jej wniosek z dnia 5 lutego 2015 r. o wyłączenie sędziów i składu sędziowskiego został ostatecznie rozpoznany postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2015 r. sygn. II OW 36/15, w którym odmówiono wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A.Z. z dnia 5 lutego 2015 r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.