II SA/Ol 334/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Uchwałą nr "[...]" z dnia 30 grudnia 2005r. Rada Gminy G., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 w zw. z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm) oraz art. 4 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 1996r. Nr 132, poz. 622, ze zm.) uchwaliła regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy G. W dniu 30 marca 2006r. Wojewoda, działając na podstawie art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm), złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności: § 3 pkt 2,3,5,6,7,8,9,11,12,15,16 oraz § 4 pkt 2,3,4 i 5 załącznika do uchwały Rady Gminy G. z dnia 30 grudnia 2005r. Nr "[...]". W odpowiedzi na skargę Gmina G. uznała zarzuty skargi i wniosła o umorzenie postępowania w tej sprawie. Poinformowała, iż zakwestionowane zapisy uchwały zostały zmienione uchwałą Rady Gminy G. podjętą w dniu 27 kwietnia 2006r. Nr "[...]" w sprawie zmiany regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy G. W dniu 12 maja 2006r. Wojewoda cofnął wniesioną skargę informując, że uchwałą podjętą w dniu 27 kwietnia 2006r. nr "[...]" Rada Gminy G. dokonała zmiany zakwestionowanych przez skarżącego zapisów w uchwale z dnia 30 grudnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził zaś, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.