II SA/Ol 377/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi W. Ś. na Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. w przedmiocie nierzetelnego załatwienia skargi postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu "[...]" bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. wpłynęła skarga W. Ś. na nierzetelne załatwienie skargi przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w O., złożonej na bezczynność Powiatowej Komendy Policji w O. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wszczęcie z urzędu przez Powiatową Komendę Policji w O. postępowania o wykrycie i ukaranie sprawcy kolizji drogowej, do której doszło w dniu 11 lutego 2009r., jest niezbędnym warunkiem uzyskania przez niego odszkodowania z polisy OC za doznane szkody zdrowotne i materialne. Dodał, iż ściganie sprawcy przestępstwa czy wykroczenia jest ustawowym obowiązkiem Policji. Skarżący zaznaczył również, iż skargę zgodnie z art. 229 ust. 7 kpa złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji jako organu właściwego do jej rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w O., reprezentowany przez radcę prawnego, J. S. wniósł o jej odrzucenie, gdyż w ocenie organu jest ona bezzasadna. W przedmiotowej sprawie w wyniku złożonego zawiadomienia na podstawie art. 303 k.p.k. w zw. z art. 325a § 2 k.p.k. prowadzone było dochodzenie w sprawie wypadku drogowego, tj. o przestępstwo z art. 177 § 1 k.k., które następnie zostało umorzone, bowiem czyn nie nosił znamion czynu zabronionego. Ponadto Sąd Rejonowy w O. wydał w dniu 12 kwietnia 2010 r. postanowienie w przedmiocie zażalenia W. Ś. na zarządzenie Prokuratora Rejonowego w O. z dnia 5 marca 2010 r. o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie z dnia 19 lutego 2010 r. o umorzeniu dochodzenia, w którym postanowił zażalenia pokrzywdzonego nie uwzględnić i zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. Pełnomocnik organ wskazał także, iż w przedmiotowej sprawie były prowadzone czynności postępowania skargowego w trybie uproszczonym w oparciu o dział VIII kodeksu postępowania administracyjnego, które zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowym poglądem nie jest objęte zakresem przedmiotowym skargi na bezczynność organu administracji publicznej, określonym w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślono również, iż w przedmiotowej sprawie prowadzone były czynności w ramach Kodeksu postępowania karnego, niepodlegające kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Należy jednak zaznaczyć, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są właściwe, między innymi, do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy albo ich pracowników. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i stanowią odformalizowany środek obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Dlatego też, skargi takie załatwiane są w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi, a wydane w następstwie rozpoznania takich skarg akty, nie podlegają kontroli sądu administracyjnego (zob. postanowienie NSA z 07.07.2009r., I OSK 803/09, opublikowane na stronie internetowej NSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika ze zgromadzonego materiału aktowego przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest nierzetelne załatwienie skargi przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w O., złożonej przez skarżącego na bezczynność Powiatowej Komendy Policji w O. Skarga ta została wniesiona w trybie określonym przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 227-240). W świetle przedstawionych powyżej rozważań należy zatem stwierdzić, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania. Działania administracji publicznej będące przedmiotem takich skarg nie podlegają bowiem kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zainicjowana skargą powszechną ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowości i terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności stanowi wewnętrzną sprawę organów. W związku z powyższym, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę odrzucił.