I OSK 803/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Go 23/09 o odrzuceniu skargi D. B. na uchwałę Rady Miasta Zielona Góra z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponownie wniesionych skarg na działalność Prezydenta Miasta Zielona Góra postanawia: oddalić skargę kasacyjną Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę D. B. na uchwałę Rady Miasta Zielona Góra z dnia [...].11.2008 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zaskarżona uchwała wydana została w trybie działu VIII kpa, zaś z przyjętym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem akty wydane w tym trybie nie podlegają zaskarżeniu do sądów administracyjnych bowiem w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII kpa nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej. Sąd podniósł, iż można spotkać się z poglądem, że uchwała rady gminy jako organu właściwego do oceny kwestionowanego postępowania organu wykonawczego gminy jest podejmowana w sprawie z zakresu administracji publicznej i podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jednak Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie NSA w którym stwierdzono, iż organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują co prawda uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości, jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa. Ze skargą kasacyjną na powyższe postanowienie wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. B., reprezentowana przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." i domagając się uchylenia postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.02.2002 r., sygn. akt II SA 2481/01, stwierdził, iż w sprawach ze skarg i wniosków wnoszonych w trybie działu VIII kpa przedmiotem zaskarżenia może być także nienależyte wykonywanie zadań przez organ, a w tej sytuacji uchwała rady gminy, jako organu oceniającego działalność organu wykonawczego, podejmowana jest w sprawie z zakresu administracji publicznej i podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie art. 227 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego przedmiotem skargi ogólnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. O sposobie załatwienia takiej skargi zawiadamia się wnoszącego skargę (art. 237 § 3 kpa). Skarga ta jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Dlatego skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII kpa, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów tego działu. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 tej ustawy. Takie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono między innymi w postanowieniach z dnia 16.05.2007 r., sygn. akt II OSK 533/07 i z dnia 12.03.2008 r., sygn. akt II OSK 314/08. Kontroli sądowoadministracyjnej nigdy nie podlegały sprawy ze skarg i wniosków, o których mowa w dziale VIII kpa i reforma sądów administracyjnych w tym zakresie nic nie zmieniła. W postępowaniu uregulowanym przepisami tego działu kpa nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, jedynie informuje o sposobie załatwienia tej skargi. Uchwała organu samorządu niczym nie różni się od informacji organu administracji rządowej lub samorządowej, a przez to tylko, że załatwia skargę w takiej formie nie staje się uchwałą, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. Jak zauważył to Sąd I instancji uchwała, będąca przedmiotem skargi D. B., wydana została w oparciu o art. 239 kpa, a zatem jest ona uchwałą wydaną w wyniku rozpoznania skargi w trybie działu VIII kpa. Błędne są więc tezy zawarte w skardze kasacyjnej co do niewątpliwej, zdaniem pełnomocnika strony, dopuszczalności skargi. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z prawem Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.