II SA/Ol 392/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 4 marca 2019 r., "[...]" w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z 4 marca 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]"utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]" z 27 listopada 2018 r., którą ustalono "[...]"opłatę za pobyt ojca w domu pomocy społecznej w wysokości 478,63 zł od 1 czerwca 2018 r. W złożonej skardze skarżąca zarzuciła, że ustalony w toku postępowania dochód jej rodziny uwzględniał wynagrodzenie podopiecznej, dla której skarżąca z mężem stanowili rodzinę zastępczą, co obecnie nie ma już miejsca. Wywiodła ponadto, że nigdy z ojcem, któremu nie przysługiwała władza rodzicielska nad nią, nie stanowili faktycznej rodziny. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i rozstrzygnięcie co do istoty lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na uwzględnienie w całości przedstawionych w skardze argumentów i uchylenie zaskarżonej decyzji decyzją z 13 maja 2019 r. Na decyzję autokontrolną skarżąca nie wniosła skargi do sądu administracyjnego, co ustalono z pracownikiem organu 19 czerwca 2019 r. (k. 13 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn.zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, że do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 403; postanowienie NSA z 21 listopada 2007 r., sygn. akt II FSK 1259/06, dostępne pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści powołanego przepisu, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie Kolegium skorzystało z tej możliwości i zmieniło swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie przez wyeliminowanie zaskarżonej decyzji i podjęcie, na podstawie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a., w dniu 13 maja 2019 r. decyzji, którą uchyliło własne wcześniejsze rozstrzygnięcie z 4 marca 2019 r., uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji oraz stwierdziło, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, a zgodnie z intencją skargi podniesiona w skardze kwestia dochodu rodziny skarżącej będzie przedmiotem ustaleń organu pierwszej instancji. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.