II SA/Ol 410/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "O.’ sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w O. na rzecz skarżącej kwotę 2817zł (dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia "[...]", zawartym w punkcie II wyroku wydanego w sprawie II SA/Ol 410/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 640 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Po rozpoznaniu zażalenia skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 listopada 2012r. uchylił powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania ( sygn. akt II GZ 395/12). W uzasadnieniu NSA wskazał, że przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie była określona należność pieniężna w wysokości 12 000zł, w związku z tym do kosztów zastępstwa procesowego winien mieć zastosowanie przepis § 14 ust.2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przewidujący koszty zastępstwa w wysokości wskazanej § 6 tego rozporządzenia, zależnej od wartości przedmiotu zaskarżenia. Ponadto Sąd ten podniósł, że sąd I instancji jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach wskazał jedynie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podczas gdy strona reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika i ustalenie niezbędnych kosztów postępowania powinno być dokonane w oparciu o § 2 art. 205 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W skardze wniesionej do tutejszego Sądu zawarty został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca spółka w toku postępowania reprezentowana była przez adwokata P. B. na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu 10 września 2012r. Na rozprawie skarżącą reprezentowała radca prawny M. R. na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego również w dniu 10 września 2012r. W myśl art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływana jako p.p.s.a) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony, natomiast zasady ustalania wysokości przysługujących należności oraz tryb i sposób wypłacania tych należności określają przepisy odrębne (art. 205 § 3 p.p.s.a.). Sąd, będąc związany oceną prawną zawartą w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, oparł swe ustalenia w przedmiocie wysokości należnych stronie kosztów zastępstwa procesowego o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6 rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie, co wynika jednoznacznie z powołanego wcześniej postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 12 000zł, a zatem zgodnie z § 6 pkt 5 wskazanego wyżej rozporządzenia, stawka minimalna wynosi 2 400zł. Na wysokość zasądzonych na rzecz skarżącej kosztów postępowania składają się zatem następujące kwoty: 2 400zł – wynagrodzenie pełnomocnika, 17 zł – zwrot wydatku w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 400 zł – zwrot uiszczonego wpisu od skargi. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, z mocy powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w postanowieniu.