II SA/Ol 414/15
PostanowienieWSA w Olsztynie2015-06-30
Skład orzekający: Hanna Raszkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo twierdzenie o prawdopodobnym uchyleniu decyzji nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku.Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że decyzja prawdopodobnie zostanie uchylona ze względu na wątpliwości prawne dotyczące przepisów o grach hazardowych. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" Sp. z o.o. w "[...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. w "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 4 marca 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier bez wymaganego zezwolenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
"[...]" Spółka z o.o.. w "[...]" (dalej powoływana jako "Spółka) w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 4 marca 2015 r., w sprawie wymierzenia kary z tytułu urządzania gier bez wymaganego zezwolenia, zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej prawdopodobnie zostanie uchylona, gdyż w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że przepisy ustawy o grach hazardowych przewidujące możliwość wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 89 są przepisami technicznymi wymagającymi notyfikacji, a ponadto są niezgodne z Konstytucją RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej: ustawą p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ustawa p.p.s.a.).
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, że w ramach tych przesłanek nie jest dopuszczalne dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dokonując oceny wniosku Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy podnieść, że Spółka zupełnie pominęła kwestię wskazania przesłanki stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku podniesiono bowiem wyłącznie, że zaskarżona decyzja zostanie "wysoce prawdopodobnie" uchylona przez Sąd. Powyższe w żadnym razie nie może być uznane za stanowiące
o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na jakiekolwiek inne okoliczności, które mogłyby stanowić ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Spółka nie wskazała, Sąd zaś nie ma możliwości prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie.
Na marginesie tylko należy zauważyć, że bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W interesie strony leży więc takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte odwołaniem się do materiałów źródłowych i skonkretyzowanych danych, wystarczająco obrazujących jej sytuację. Brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności,
a w rezultacie - przychylenie się do zgłoszonego żądania (zob. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX
nr 783884; 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795).
W rozpoznawanej sprawie Spółka nie przedstawiła takich okoliczności, co nie pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło