II SA/Ol 418/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.H. i J.H. o zwrot wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi L.H. i J.H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie przedłożenia protokołu kontroli budynku mieszkalnego postanawia odmówić zwrotu wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 – sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 418/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej: ustawą ppsa., umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi L.H. i J.H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie przedłożenia protokołu kontroli budynku mieszkalnego, jako bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie bowiem na skutek wniosku skarżących, który złożony został przed wniesieniem skargi do tut. Sądu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stwierdził nieważność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...], która to decyzja na skutek braku wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy stała się ostateczna. W postanowieniu tym Sąd nie orzekł w kwestii uiszczonego przez skarżących wpisu od skargi. Pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r. L. i J.H. w związku ze stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] cofnęli skargę oraz zawnioskowali o zwrot uiszczonego wpisu sądowego. Poinformowali, że o fakcie uostatecznienia się decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dowiedzieli się z odpowiedzi na skargę Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którą otrzymali w dniu 26 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy ppsa., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl zaś art. 232 § 1 ustawy ppsa. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od: 1) pisma odrzuconego lub cofniętego; 2) zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Ponadto zgodnie z art. 201 § 1 zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli). Wreszcie zgodnie z art. 225 ustawy ppsa. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W przedmiotowej sprawie żadna ze wskazanych sytuacji nie zaistniała. Tym samym uiszczony przez skarżących wpis sądowy w kwocie 500 zł nie podlegał zwrotowi Wskazać bowiem pozostaje, że postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie ze skargi L. i J.H. po powzięciu informacji, że decyzja będąca przedmiotem ich skargi została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego na skutek wszczętego przez skarżących nadzwyczajnego postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej decyzji, decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Z tej też przyczyny Sąd podjął postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. sygn. II SA/Ol 418/14 zawieszone na podstawie art. 56 ustawy ppsa. postępowanie przed tut. Sadem, a następnie w dniu 21 sierpnia 2014 r. umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Z tą chwilą stosownie do art. 164 ustawy ppsa. postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym wiąże Sąd od chwili, w której zostało podpisane wraz z uzasadnieniem. Skarżący zaś wniosek o cofnięcie skargi zawarli w swoim piśmie z dnia 26 sierpnia 2014 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 28 sierpnia 2014 r., a zatem po wydaniu w tej sprawie postanowienia o umorzeniu postępowania. Wprawdzie stosownie do treści art. 60 ustawy ppsa. skarżący mogą cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, jednakże momentem granicznym dla dokonania takiej czynności jest wydanie orzeczenia przez sąd co do skargi - por. Wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2010 r. sygn. I OSK 50/10, dostępne w Legalis). Ponieważ cofnięcie przez skarżących skargi nastąpiło po wydaniu postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego brak jest podstaw do uznania, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę i brak jest możliwości przyjęcia, że w sprawie tej znajduje zastosowanie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. Na marginesie należy również wyjaśnić skarżącym, że fakt uwzględnienia ich wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi nie może zostać zakwalifikowane jako działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa., bowiem nie można takiego działania potraktować jako równoznacznego autokontroli dokonanej przez WINB czyli organ, którego decyzja była przedmiotem skargi, gdyż to nie jego decyzja stanowiła o uwzględnieniu skargi. Reasumując należy w szczególności wyjaśnić, że nie każde zakończenie postępowania sądowego poprzez jego umorzenie wiąże się z obowiązkiem zwrotu stronie skarżącej uiszczonego wpisu. Jak bowiem stanowi cytowany już art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dzieje się tak jedynie w sytuacji cofnięcia skargi, do czego uprawniona jest wyłącznie strona skarżąca. W niniejszej sprawie Sąd natomiast umorzył postępowanie nie ze względu na cofnięcie skargi lecz zaistniałą po wniesieniu skargi bezprzedmiotowością wynikającą z faktu wyeliminowania skarżonej decyzji w trybie nadzwyczajnego postępowania przez organ nadrzędny. Z tych względów wniosek skarżących o zwrot wpisu uznać należało za niezasadny i na wskazanej podstawie prawnej orzec jak w sentencji.