II SA/Ol 423/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 5 marca 2016 r. została wywiedziona skarga na decyzję Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Skarga została opatrzona podpisem elektronicznym. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu, pismem z dnia 8 kwietnia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i nadesłanie podpisanej skargi do Sądu oraz do podpisania pisma z dnia 1 kwietnia 2016 r. i nadesłania go do Sądu. Skarżąca została także pouczona, że każde pismo wnoszone do sądu administracyjnego wymaga formy papierowej i oryginalnego podpisu strony wnoszącej. Dopiero od 11 lutego 2017 r. po zmianie przepisów zaistnieje możliwość wnoszenia pism do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w drodze elektronicznej (art. 11 pkt 3 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. z 2014 r., poz. 183). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem. Stosownie natomiast do treści art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. W tym miejscu wskazać należy, iż w uchwale z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13, (ONSAiWSA z 2014/5/70) Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów wyjaśnił, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Powołana uchwała ma tzw. ogólną moc wiążącą wynikającą z art. 269 § 1 p.p.s.a., co powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis. Obecnie – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a., brak w ustawie regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi przepisów szczególnych dopuszczających wniesienie pisma procesowego za pomocą środków komunikacji elektronicznej, opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym. W tym zakresie zmiany w postępowaniu sądowoadministracyjnym wprowadzone zostały ustawą z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 183) i wejdą w życie dopiero od dnia 11 lutego 2017 r. Jednocześnie sądownictwo administracyjne, uwzględniając konstytucyjne prawo do sądu, wypracowało linię orzeczniczą, zgodnie z którą możliwe jest wniesienie, na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pism procesowych drogą elektroniczną, jakkolwiek będą one obarczone brakiem formalnym w postaci braku podpisu strony wnoszącej (por. postanowienie: WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2008 r., VI SAB/Wa 12/08; NSA: z dnia 12 lutego 2010 r., I OPP 4/10, z dnia 18 maja 2010 r., I OZ 316/10, z dnia 11 stycznia 2011 r., II GZ 286/10). Przyjęto, że strona postępowania przed sądem administracyjnym nie może ponosić negatywnych konsekwencji związanych z nie wprowadzeniem do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odpowiednich przepisów dotyczących wnoszenia pism drogą elektroniczną, podczas gdy takie regulacje zawierają m.in. przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Stanowisko to jest tym bardziej uprawnione, że od dnia 17 czerwca 2010 r. na podstawie ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 40, poz. 230) do sądów administracyjnych zastosowanie ma ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.). Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne skarżąca pismem z dnia 8 kwietnia 2016 r. została wezwana m.in. do podpisania skargi i nadesłania jej do Sądu. Wezwanie w tej sprawie skarżąca odebrała 13 kwietnia 2016 r. Pomimo pouczenia skarżącej, że brak usunięcia braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi, skarżąca podpisanej skargi nie nadesłała do Sądu. Reasumując, z uwagi na nieusunięcie w terminie braków formalnych skargi Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.