II SA/Ol 427/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2018r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku W L o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W L na decyzję Wojewody W z dnia "[...]"r. nr "[...]" w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W dniu "[...]"r. (data nadania przesyłki u operatora pocztowego) W L złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (za pośrednictwem organu) skargę na decyzję Wojewody W z dnia "[...]". Nr "[...]", którą po rozpoznaniu jego odwołania, utrzymano w mocy decyzję Starosty S z dnia "[...]"r. w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w postaci zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia "[...]"r. do dnia "[...]"r. w kwocie "[...]" zł. Zarzucił podjętemu rozstrzygnięciu naruszenie m.in. przepisu postępowania tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i nierozpatrzenie materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz prawa materialnego tj. art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 1 pkt 2 oraz art. 76 ust. 2 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wobec niesłusznego jego zastosowania i uznania, że skarżący nie spełnił warunków do posiadania statusu osoby bezrobotnej. W skardze zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazano, że za podstawę wniosku przyjąć należy charakter niniejszego postępowania, możliwość wprowadzenia innych rozstrzygnięć w ramach zaskarżonej niniejszą skargą decyzji, która bezpośrednio wpływa na możliwość podejmowania kroków w dalszym egzekwowaniu świadczeń od skarżącego. Trudne do odwrócenia będą także skutki tych decyzji dla majątku skarżącego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda W wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w skarżonej decyzji, zaś w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiono stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369, z późn.zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 zd. 1 ustawy p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie ww. przepisu Sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy ppsa. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2010r., sygn. akt I FSK 1841/09, post. NSA z dnia 19 maja 2011r. sygn. akt II OZ 415/11, dostępne w CBOSA). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści cytowanego przepisu wynika, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wniosek strony występującej o taką tymczasową ochronę. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w postaci zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia "[...]"r. do dnia "[...]"r. w kwocie "[...]" zł, jednakże poza samym zgłoszeniem takiego wniosku nie uwiarygodniła zgłoszonego żądania poprzez wykazanie powstania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, jak również przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt, iż skarżona decyzja dotyczy zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, które następnie może być dochodzone od skarżącego nie świadczy jeszcze o zaistnieniu trudnego do odwrócenia skutku prawnego, skoro przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują środki prawne do zweryfikowania takiego rozstrzygnięcia, czy też skutek prawny może zostać odwrócony w wyniku orzeczenia sądu administracyjnego. Zasadności wniosku nie można upatrywać w tym, że skarżona decyzja w ocenie skarżącego narusza prawo, o czym na obecnym etapie postępowania Sąd nie przesądza. Jak bowiem stwierdzono wyżej naruszenia, o których wskazano w skardze, dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego mogą stanowić podstawę do oceny zasadności wniesionej skargi nie zaś wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, przy czym jak wskazano wyżej Sąd takiej oceny nie dokonywał na obecnym etapie postępowania. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, strona skarżąca nie wykazała, że w przedmiotowej sprawie wykonanie decyzji organu odwoławczego w sprawie nienależnie pobranego świadczenia spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bądź też zachodzi w tym wypadku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy ppsa., orzekł jak w sentencji.