II SA/Ol 432/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia B. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu z dnia "[...]" Nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]" Nr "[...]", w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. W uzasadnieniu skargi podniosła, że odmowa przyznania wnioskowanego świadczenia jest bezzasadna, ponieważ w części pokrywa z własnych środków koszty całodobowego pobytu w domu pomocy społecznej, a tym samym zasiłek winien jej przysługiwać. Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło wniesioną w niniejszej sprawie skargę w całości i uchyliło własną decyzję z dnia "[...]", jak też decyzję organu I instancji z dnia "[...]" oraz przyznało wnioskodawczyni świadczenie w formie zasiłku pielęgnacyjnego dla osoby niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności na okres od dnia 1 lutego 2008r. na czas nieokreślony. W odpowiedzi na skargę z 24 lipca 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze , wobec uwzględnienia skargi w całości, wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję organu administracji publicznej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: ustawą ppsa). Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy ppsa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 403 oraz postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, niepublikowane). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ II instancji skorzystał z tej możliwości uchylając w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa. zaskarżoną (własną) decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, uwzględnił skargę w całości i przyznał skarżącej zasiłek pielęgnacyjny, o który wnosiła od dnia złożenia wniosku tj. od 1 lutego 2008r. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy ppsa, należało orzec o jego umorzeniu.