II SA/Ol 46/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. C. Nr "[...]" na stanowisko Wojewody, wyrażone w piśmie z dnia "[...]" r. w przedmiocie użyczenia lokalu użytkowego - odrzuca skargę. W piśmie z dnia l grudnia 2003 r. skierowanym do Wojewody, A. C., powołując się na art. 91 pkt l ustawy z dnia 8 marca. o samorządzie gminnym wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy, iż dnia 26 listopada 2003 r. w sprawie użyczenia lokalu użytkowego zlokalizowanego budynku Nr 15 przy ul. "[...]" w P. dla "[...]" w celu utworzenia Punktu Aptecznego "B". W odpowiedzi na to pismo, Wojewoda, w piśmie z dnia 1 stycznia 2004 r., wskazał, iż Wojewoda jako organ nadzoru nad działalnością gminną, idą z urzędu zgodność uchwał rady gminy z prawem. Analizując wskazaną wyżej uchwałę stwierdził natomiast, aby naruszała prawo. W skardze z dnia 28 stycznia 2004 r. A. C. wniósł o uchylenie orzeczenia" Wojewody oraz uchwały z dnia 26 listopada 2003 r., jako powziętych z rażącym naruszeniem prawa, a jednocześnie naruszających jego interes prawny, wynikający z art. 101 stawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu podniósł, że " B" nie spełnia, warunków do nieodpłatnego przekazania jej wskazanej wyżej nieruchomości, natomiast warunki te spełnia wniosek skarżącego, w którym zobowiązał się do nieodpłatnego wykonywania usług rehabilitacyjnych dla wszystkich mieszkańców gminy. W tej sytuacji, ocenie skarżącego, uchwała Rady Gminy powinna być wydana na jego korzyść. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy organ nadzoru wszczyna, na podstawie art. 91 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 ze zm.), wyłącznie z urzędu, wydając w tym przedmiocie rozstrzygnięcie nadzorcze. W niniejszej sprawie postępowanie takie nie zostało wszczęte. Ponieważ jednak skarżący wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności chwały Rady Gminy P. z dnia 26 listopada 2003 r. Wojewoda w zaskarżonym piśmie dnia 12 stycznia 2004 r. wyjaśnił, iż brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności wskazanej uchwały. Wskazać należy, iż stanowisko Wojewody wyrażone w piśmie, mającym charakter wyłącznie wyjaśniający, nie podlega zaskarżeniu do Sądu administracyjnego, gdyż nie jest aktem administracyjnym, na który w świetle przepisu art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), przysługuje skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może natomiast wychodzić poza zakres kontroli określony w ustawie. Podnieść jednak należy, że skarżący wnosząc o uchylenie wspomnianego .orzeczenia" Wojewody wniósł również o uchylenie wskazanej wyżej uchwały z dnia \6 listopada 2003 r. Powołał się w tym zakresie na art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r., wskazując, że w sprawie został naruszony jego interes prawny, wyrażający się w pozbawieniu prawa równego traktowania z "B". Wskazać należy, że zgodnie z art. 101 ust. l powołanej ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z treści tego przepisu wynika, że przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego może być uchwała organu gminy podjęta w sprawie zakresu administracji publicznej. Nie wszystkie jednak sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, załatwiane uchwałami organów gminy, mają charakter spraw z zakresu administracji publicznej. Gmina podejmuje uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej tylko wtedy, gdy wykorzystuje swoje kompetencje władzy publicznej. Nie są zatem objęte tym trybem kontroli sądowej uchwały organów gminy w sprawach, w których działanie gminy nie ma władczego charakteru, lecz w których gmina posługuje się środkami typowymi dla podmiotu występującego w obrocie cywilnoprawnym. O dopuszczalności skargi na uchwałę organu gminy w trybie art. 101 ust. l ustawy samorządzie gminnym decyduje wobec tego przedmiot (treść) uchwały. Uchwała nie zawierająca żadnych elementów władztwa publicznego i mająca w zamierzeniu wywołać łącznie skutki cywilnoprawne nie jest w swym charakterze uchwałą z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie uchwałą z dnia 26 listopada 2003 r. Rada Gminy użyczyła opisany wyżej lokal użytkowy "B". Treść tej uchwały świadczy zatem o tym, że nie podjęła uchwałą działań władczych, lecz jako strona stosunku z zakresu prawa cywilnego zamierza wywołać wyłącznie skutki cywilnoprawne. Sprawa ta, ma zatem charakter cywilnoprawny i jako taka nie podlega kognicji Sądu administracyjnego. Na marginesie można wskazać ponadto, że zaskarżenie uchwały organów gminy na podstawie art. 101 ust. l powołanej ustawy możliwe jest wyłącznie po uprzednim wezwaniu tu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał natomiast, iż wezwał organ, który podjął zaskarżoną uchwałę usunięcia wskazanego naruszenia. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie 58 § l pkt 6 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., postanowił jak sentencji postanowienia.