II SA/Ol 465/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2017 r. sprawy ze skargi I. R. i T. M. R. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie udostępnienia nieruchomości w celu wykonania prac remontowych oddala skargę. Decyzją z dnia 13 stycznia 2017 r., "[...]" (dalej jako: "organ" lub organ pierwszej instancji"), zobowiązał "[...]" (dalej jako: "skarżący"), właścicieli nieruchomości gruntowych oznaczonych numerami ewidencyjnymi działek: "[...]", do udostępnienia tych nieruchomości "[...]" (dalej jako "Inwestor"), w celu wykonania prac remontowych na słupach linii elektroenergetycznej 110 kV relacji "[...]" w okresie 4 miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji. Organ określił, że teren niezbędny do wykonania przedmiotowych prac ogranicza się do dotarcia pod słup i prac wokół słupa i wynosi 15 m (prostokąt) w każdą stronę od środka słupa z centralnie umieszczonym słupem 110 kV wraz z pasem działki jako dojazd do słupa. Wyjaśnił, że teren uwzględnia powierzchnię zajmowaną przez istniejący słup wraz z powierzchnią przewidzianą pod prace sprzętu i ludzi i został wskazany na załącznikach mapowych, stanowiących integralną część przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, że wydanie decyzji w myśl art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 z późn. zm.), dalej jako "u.g.n.", powinno zostać poprzedzone rokowaniami z właścicielem nieruchomości w celu uzyskania zgody na wykonanie prac. Przedstawiciele Inwestora przeprowadzili z właścicielami nieruchomości negocjacje w celu dobrowolnego ich udostępnienia, które nie przyniosły pozytywnego rezultatu. Organ wyjaśnił ponadto, że prace remontowe będą polegały na wymianie kompletnych łańcuchów izolatorowych na słupach linii elektroenergetycznej 110 kV relacji "[...]" o numerach: "[...]" a wymiana łańcuchów izolatorowych na słupach nie zmieni ich usytuowania. W odwołaniu, złożonym od powyższej decyzji, odwołujący się podnieśli, że celem wydania zaskarżonej decyzji było, zdaniem organu pierwszej instancji, umożliwienie przeprowadzenia prac remontowych. W ocenie skarżących, planowane przez Inwestora prace budowlane nie mieszczą się jednak w dyspozycji art. 124b u.g.n., gdyż obejmują między innymi: montaż odstraszaczy ptaków na konstrukcjach słupów z łańcuchami izolatorów przelotowych i konstrukcji mostków obejściowych na odcinku jednotorowym, montaż tablic, montaż ochrony przeciwdrganiowej na przewodach roboczych, wycinkę drzew, krzewów i poszerzenie pasa na długości całej linii oraz dostosowanie linii 110 kV "[...]" w zakresie zwiększenia obciążenia prądowego linii do temperatury + 80 oC przy zastosowaniu przewodów roboczych "[...]". W ocenie skarżących, planowany zakres prac nie może zostać uznany za remont w rozumieniu prawa budowlanego, gdyż stanowi przebudowę. Przeprowadzenie bowiem planowanych prac, w tym zwiększenie obciążenia prądowego linii, nie ma na celu odtworzenia stanu pierwotnego, lecz zmianę parametrów technicznych obiektu budowlanego. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda "[...]" (dalej jako: "organ drugiej instancji" lub "organ odwoławczy"), decyzją z dnia 24 marca 2017 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśnił, że z art. 124b u.g.n. wynika, iż może on być zastosowany, jeśli kumulatywnie spełnione zostaną następujące przesłanki: wystąpi konieczność wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii wymienionych w przepisie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, a właściciel (użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości) nie wyraża zgody na takie udostępnienie. Powołany przepis przewiduje ograniczenie właściciela, użytkownika wieczystego lub uprawnionego z tytułu innych praw rzeczowych w prawie w ten sposób, że musi on znosić korzystanie z nieruchomości przez osoby trzecie w sposób wynikający z tego artykułu i określony w decyzji zezwalającej na korzystanie z nieruchomości. Wojewoda stwierdził, że w tym przypadku granice ingerencji w prawo własności wyznacza art. 21 Konstytucji RP, zgodnie z którym wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem. Ocenił, że na podstawie tego przepisu można zobowiązać do udostępnienia nieruchomości nie tylko w celu wykonania czynności związanych z konserwacją i usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, lecz także w celu wykonania czynności związanych z remontami i w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie tych czynności. Na podstawie wydanej w powyższym trybie decyzji dopuszczalne jest zatem podejmowanie nie tylko czynności związanych z bieżącym utrzymaniem sieci, lecz także z przeprowadzeniem remontów, co w szczególności może obejmować wymianę elementów sieci. Granicą dla zakresu przeprowadzanych remontów jest przede wszystkim limit czasowy, prace nie mogą przekraczać 6 miesięcy, gdyż maksymalnie na taki okres może nastąpić ograniczenie. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że przesłanką wszczęcia postępowania w sprawie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości w celu przeprowadzenia czynności określonych w art. 124b u.g.n. jest brak zgody właściciela, użytkownika wieczystego bądź osoby, której przysługują inne prawa rzeczowe, przy czym przepis ten nie wprowadza formalnego obowiązku przeprowadzenia rokowań. W praktyce dochodzi jednak do negocjacji. Z akt sprawy wynika, że Inwestor spotkał się dwukrotnie ze skarżącym w celu uzyskania zgody na udostępnienie opisanych wyżej nieruchomości w celu wykonania przedmiotowych prac. Skarżący jednak odmówił wyrażenia zgody i nie przedstawił żadnego alternatywnego sposobu polubownego załatwienia sprawy, co Inwestor uznał za zakończenie negocjacji. Tym samym, spełniona została przesłanka z art. 124b u.g.n. Wojewoda wyjaśnił również, że w ustawie o gospodarce nieruchomościami brak jest definicji remontu, budowy czy przebudowy, dlatego należało posiłkować się definicjami zawartymi w art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332, z późn. zm.). Z art. 3 pkt 8 tej ustawy wynika zaś, że remont musi być wykonywany w istniejącym obiekcie budowlanym, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie, ale nie może polegać na całkowitej lub częściowej rozbiórce obiektu a następnie jego wznoszeniu od nowa. W przypadku remontu odtworzenie stanu pierwotnego obiektu budowlanego wymaga napraw, wymiany lub odnowienia niektórych tylko elementów obiektu, w przeciwieństwie do odbudowy, kiedy zakres jest znacznie szerszy i w praktyce oznacza jego rozbiórkę w znacznej części lub w całości oraz ponowne wzniesienie obiektu. Organ drugiej instancji wskazał, że Inwestor podał, że jest zarządcą linii 110 kV relacji "[...]" , która zapewnia ciągłość dostaw energii i bezpieczeństwo energetyczne północno-wschodniej Polski, a ze względu na rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną i zmieniające się przepisy i normy, konieczne jest dostosowanie istniejącej sieci do aktualnego stanu. Ponadto stwierdził, że planowane prace polegać będą na wymianie kompletnych łańcuchów izolatorowych, co poprawi bezpieczeństwo tej linii. Aktualny stan linii, w przewidywanych warunkach pracy (przy temperaturze przewodów + 80° C), może bowiem zagrażać prawidłowemu funkcjonowaniu linii, a w konsekwencji stwarzać bezpośrednie zagrożenie dla życia, zdrowia i mienia. Ponadto Inwestor zaznaczył, że wymiana łańcuchów izolatorowych na słupach nie zmieni ich usytuowania, a dojazd do przedmiotowych słupów znajdujących się na przedmiotowych działkach, został przedstawiony na załączonych mapach. Wojewoda zauważył, że ze znajdującej się w aktach sprawy specyfikacji technicznej (załącznik Nr 1 do Umowy nr "[...]" z dnia 15 grudnia 2015 r.) wynika, że wykonawca zobowiązał się do wykonania projektu i robót budowlanych modernizacji linii 110 kV w relacji "[...]" - dostosowanie roboczej temperatury pracy przewodów do + 80° C. Opisując stan istniejący linii wskazano, że jest to napowietrzna linia 110 kV o długości ok. "[...]" km, wybudowana na słupach kratowych "[...]" W pkt. 9 tej specyfikacji wskazano, że dostosowanie tej linii w zakresie zwiększenia obciążenia prądowego linii do temperatury +80°C przy zastosowaniu przewodów roboczych "[...]" (jak dotychczasowe), według wariantu I opisanego w Załączniku Audyt - Część - Elektryczna. Wariant I - zwiększenie dopuszczalnej temperatury przy pracy istniejących przewodów. Z opisu wynika, że w ramach dostosowania linii 110 kV przewidziano wymianę istniejących 1-rzędowych łańcuchów izolatorowych na łańcuchy 2-rzędowe wraz ze zmianą długości tych łańcuchów. W ocenie Wojewody, organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił prace planowane przez Inwestora, polegające na wymianie kompletnych łańcuchów izolatorowych na słupach, jako remont w rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego. Inwestor podał, że czynności mają zostać przeprowadzone na istniejącej linii elektroenergetycznej 110 kV i umożliwić jej dalszą eksploatację, gdyż przy dotychczasowym stanie technicznym zagraża bezpieczeństwu. Zdaniem organu odwoławczego, użycie nowych materiałów nie pozostaje w sprzeczności z definicją remontu, gdyż w ustawowej definicji remontu wprost dopuszczono możliwość zastosowania innych materiałów, niż wykorzystane w stanie pierwotnym. Organ odwoławczy zaznaczył ponadto, że wynikające z art. 124b u.g.n. udostępnienie nieruchomości jest powiązane z celem udostępnienia. Powyższy przepis określa ściśle rodzaj czynności, które mogą zostać wykonane przez wnioskodawcę. W zakresie tych czynności przewidziano prace związane z remontem, a zatem organ pierwszej instancji prawidłowo zobowiązał właścicieli do udostępnienia przedmiotowych nieruchomości w celu wykonania prac remontowych na słupach linii elektroenergetycznej 110 kV relacji "[...]" , w trybie art. 124b u.g.n. W skardze, złożonej do tut. Sądu, skarżący powtórzyli w całości zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Zarzucili ponadto naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), dalej powoływanej jako "K.p.a.", poprzez wydanie decyzji w sytuacji braku przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie ustalenia stanu, w jakim znajdował się obiekt budowlany w dacie jego powstania, gdzie ustalenie stanu pierwotnego jest konieczne dla zakwalifikowania planowanych prac jako prac remontowych. Zarzucili też naruszenie art. 7 w zw. z art. 84 § 1 K.p.a., przez wydanie decyzji w sytuacji, w której ustalenie okoliczności istotnych dla sprawy tj. ustalenie czy zwiększenie obciążenia prądowego linii energetycznej stanowi zmianę jej parametrów techniczno-użytkowych w konsekwencji wykracza poza pojęcie remontu, wymaga skorzystania z wiadomości specjalnych. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt I OZ 1391/17, oddalił zażalenie skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że nie naruszają one przepisów prawa. Tym samym, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 124b ust. 1 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 z późn. zm.), powoływanej dalej jako: "u.g.n.", zgodnie z którym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności. Decyzję o zobowiązaniu wydaje z urzędu lub na wniosek podmiotu zobowiązanego do wykonywania czynności związanych z konserwacją remontami oraz usuwaniem awarii (ust. 2). W art. 124b ust. 1 u.g.n., ustawodawca określił warunki dopuszczalności wydania decyzji, tj. wykazanie braku zgody podmiotu praw rzeczowych na udostępnienie nieruchomości inwestorowi oraz wykazanie celu jej zajęcia. W przedmiotowej sprawie, spełnienie przesłanki braku zgody skarżących na zajęcie ich nieruchomości nie jest kwestionowane. Jak wynika z notatek ze spotkania z dnia 20 czerwca 2016 r. i z dnia 7 września 2016 r., skarżący nie wyraził zgody na udostępnienie Inwestorowi przedmiotowych nieruchomości. W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że na dzień orzekania przez organ, między stronami nie doszło do porozumienia w kwestii udostępnienia przedmiotowych działek na cele remontu napowietrznej linii energetycznej. Zaznaczyć należy, że Inwestor, występując do starosty z wnioskiem w trybie art. 124b u.g.n., ma tylko formalnie wykazać, że przeprowadził bezskuteczne rokowania, a organ ten nie jest uprawniony do merytorycznej oceny przebiegu negocjacji. Do wniosku dołączyć należy jedynie dowody przeprowadzenia rokowań. Pojęcie rokowań nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Przepis art. 124b u.g.n. nie określa formy prowadzenia rokowań. Przyjąć więc należy, że spełnienie tego obowiązku oznacza taką sytuację, w której, pomimo prowadzonych rozmów, nie doszło między stronami do porozumienia, ale inwestor określił i zaproponował właścicielowi konkretne warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o których mowa w ww. przepisie. Niemożność uzyskania zgody zachodzi natomiast wtedy, gdy właściciel nieruchomości nie odpowiedział na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażeniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Spór w niniejszej sprawie dotyczy celu zajęcia nieruchomości. Działania planowane przez inwestora polegają na wymianie kompletnych łańcuchów izolatorowych na wymienionych we wniosku z dnia 18 listopada 2016 r. słupach 110 kV i zostały przez Inwestora określone jako remont. Nie budzi wątpliwości Sądu, że wskazany zakres robót ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania istniejącej stacji transformatorowej, zgodnie z jej pierwotnym przeznaczeniem. W u.g.n. nie ma definicji pojęcia "remont". W tej sytuacji, konieczne jest odwołanie się do legalnej definicji, zawartej w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290, z późn. zm.), zgodnie z którym, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Stosownie zaś do art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Art. 3 pkt 7a tej ustawy stanowi zaś, że przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Wobec takiego rozumienia budowy, przebudowy i remontu, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że dopuszczalność kwalifikacji robót budowlanych jako remontu dotyczy sytuacji, gdy w wyniku prac polegających na wymianie słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich, jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego (zmiana tych parametrów oznacza, że nie jest to remont, lecz przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego) i gdy zamierzone prace nie dotyczą całego obiektu budowlanego (demontażu całej linii przesyłowej), lecz tylko określonego jego fragmentu (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1509/16, dostępny [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa. gov.pl). W niniejszej sprawie Inwestor wprost określił w opracowaniu: "Dostosowanie linii 110kV w relacji "[...]" (...)", że planowane prace remontowe będą polegać na wymianie istniejących łańcuchów izolatorowych całej linii na nowe łańcuchy z izolatorami ceramicznymi określonego typu, spełniającymi taką samą funkcję, co istniejące łańcuchy. Zwiększy się jedynie dopuszczalna temperatura pracy istniejących przewodów roboczych. Nie zmienią się więc parametry charakterystyczne linii napowietrznej, w tym długości linii napowietrznej, jej przebieg, miejsca lub sposób posadowienia poszczególnych słupów. W ocenie Sądu, użycie nowych materiałów, pozwalających na bezpieczniejsze korzystanie z linii elektroenergetycznej, nie pozostaje w sprzeczności z definicją remontu, w której wprost dopuszczono zastosowanie innych materiałów, niż wykorzystane w stanie pierwotnym. Inwestor wykazał przy tym, że zaistniała obiektywna przesłanka potwierdzająca konieczność przeprowadzenia remontu, której skarżący nie kwestionują. Wymiana łańcuchów izolatorowych na słupach linii energetycznej (przy pozostawieniu istniejących przewodów), będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych, takich jak zmiana napięcia, długości, czy przebiegu linii napowietrznej. Zmiana parametrów technicznych linii napowietrznej musi wynikać z dokumentacji technicznej przewidzianej w ramach remontu elementów linii podlegających wymianie. Przy linii energetycznej zmiana parametrów musi polegać chociażby na zwiększeniu mocy. Zmiana parametrów technicznych nie zależy więc od zastąpienia izolatorów linii napowietrznej lepszymi, w nowocześniejszej technologii. Dokonując oceny deklarowanych przez Inwestora prac budowlanych z legalną definicją remontu oraz zachowaniem parametrów dotychczasowych linii napowietrznej o mocy 110 kV Sąd uznał, że w niniejszej sprawie będzie realizowany remont istniejącej linii 110 kV. Skarżący ze swej strony nie wykazali w żaden sposób, by przy planowanych robotach doszło do zmiany parametru długości, przebiegu czy parametrów technicznych (zwiększenia mocy). W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawy nie naruszyły przepisów postępowania, gdyż prawidłowo ustalono istnienie okoliczności faktycznych określonych w hipotezie art. 124b ust. 1 u.g.n. Odnosząc się do zarzutu braku ustalenia, czy pierwotnie przedmiotowa linia była wyposażona w odstraszacze ptaków, tablice czy ochronę przeciwdrganiową, należy zaznaczyć, że przedmiotowe roboty dotyczą linii napowietrznej, która jest zgodnie z art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego obiektem liniowym. Przez tego typu obiekt należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego. Tym samym, skarżący, chcąc zakwestionować zakres planowanych przez Inwestora prac jako remont, musieliby wykazać, że spowodują one zmianę parametrów technicznych przedmiotowego obiektu liniowego. Ponadto, wskazać należy, że remont ma też zapobiegać w przyszłości degradacji fizycznej i technicznej, nadmiernemu i zbyt szybkiemu zużyciu, a takim celom służą odstraszacze ptaków, czy ochrona przeciwdraganiowa. Ulepszenia i unowocześnienia nie stanowią o tym, że nie jest to remont. Stwierdzić również należy, że w sytuacji istnienia ustawowych definicji pojęć: "remont", "budowa" czy "przebudowa", gdy inwestor podał zakres zamierzonych prac w celu prawidłowego funkcjonowania przedmiotowej linii, kwalifikacja tych robót nie wymaga wiadomości specjalnych, a organ może to rozstrzygnąć w ramach przysługującej mu, z mocy art. 80 K.p.a., swobodnej oceny dowodów. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.