II SA/Ol 497/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Protokolant Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Asesor WSA Katarzyna Matczak Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2006 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich - uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy - oddala skargę. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku Decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Naczelnik Wydziału II Weryfikacji Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, działając z upoważnienia Kierownika Urzędu odmówił K. W. przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu pobytu w obozie hitlerowskim w D. w listopadzie 1940r. Organ uzasadnił swoje stanowisko tym, iż strona nie przedstawiła dostatecznych dowodów, że zachodzą w jej sprawie przesłanki z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002r. Nr 42, poz. 371 z późn. zm.). Wskazana decyzja została skutecznie doręczona K. W. w dniu 14 listopada 2005r. Korespondencję odebrała żona adresata J. W. W dniu 23 lutego 2006r. (data nadania pocztowego) K. W. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący podniósł, iż 11 listopada 1940r. Niemcy wywieźli jego rodziców do obozu w D. W tym czasie matka jego była z nim w ciąży. Urodził się w tym obozie "[...]"1940r., natomiast w dniu 27 listopada 1940r. rodzina jego została wywieziona z obozu do Niemca do wsi K., gdzie przebywali do końca wojny. K. W. wskazał, iż nie istnieje żaden urzędowy dokument potwierdzający jego urodzenie w obozie w D., ponieważ nie był tam rejestrowany ani meldowany. Okoliczność tą mogą potwierdzić jedynie świadkowie. Postanowieniem z dnia "[...]" nr "[...]" Naczelnik Wydziału III Odwołań Departamentu Orzecznictwa Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, działając z upoważnienia Kierownika Urzędu stwierdził uchybienie przez K. W. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu organ podniósł, iż strona została prawidłowo pouczona, o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja została doręczona w dniu 14 listopada 2005r. Zatem złożenie wniosku w dniu 23 lutego 2006r. nastąpiło z uchybieniem terminu. Organ wskazał również, iż strona nie wystąpiła z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe postanowienie K. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w wymaganym terminie nie był w stanie złożyć wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ze względu na ciężki stan zdrowia w jakim się wówczas znajdował. Na potwierdzenie tej okoliczności K. W. załączył zaświadczenie lekarskie. Skarżący podał, iż z uwagi na stan zdrowia ("[...]") nie opuszcza miejsca zamieszkania i znajduje się pod stałą opieką lekarską oraz osób najbliższych. Obecnie jest emerytem, zaś w dniu "[...]"marca 1997r. przyznano mu I grupę inwalidzką. K. W. podkreślił, iż jak tylko stan jego zdrowia poprawił się, niezwłocznie w dniu 23 lutego 2006r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże nie będąc zorientowany w przepisach procedury administracyjnej nie złożył wymaganego wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący zauważył również, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ błędnie oznaczył datę wydanej przez siebie decyzji na "[...]"2006r., podczas gdy w rzeczywistości została ona wydana w dniu "[...]"2005r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na podstawie art. 1 § 2 Ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny bada zaskarżone postanowienie pod względem legalności, czyli zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Zatem Sąd rozpoznając skargę dokonuje oceny, czy przy wydawaniu aktu nie zostały naruszone przepisy prawa. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia uchybienia przez K. W. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W sprawie niniejszej niewątpliwym i niespornym jest, iż K. W. uchybił ustawowemu terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący bowiem otrzymał decyzję w dniu 14 listopada 2005r., a zatem 14-dniowy termin do złożenia wniosku upłynął w dniu 28 listopada 2005r. Dlatego też złożenie stosownego wniosku dopiero w dniu 23 lutego 2006r. było czynnością spóźnioną. W myśl art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W tej sytuacji organ odwoławczy zobligowany był do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu, przewidzianego w art. 134 kpa (tak. wyr. NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, niepubl.) Skarga K. W. stanowi właściwie wniosek o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W ocenie skarżącego wniosek ten jest zasadny w szczególności ze względu na jego ciężki stan zdrowia. W związku z tym, uzasadnionym jest wyjaśnić, iż instytucja przywrócenia terminu stwarza możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej przez stronę w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Przepis art. 58 kpa określa przesłanki przywrócenia terminu, który stanowi, iż w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobniono, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Należy zauważyć, iż nie ma przeszkód, aby wniosek o przywrócenie terminu mógł być rozpatrzony po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Jak już wskazano uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, której zaistnienie jedynie stwierdza organ odwoławczy w postanowieniu. Wniosek taki jednak musiałby zostać złożony nie później niż w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu (tak. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2005r., sygn. akt VI SA/Wa 1606/04, LEX nr 169360). Termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu nie może być przywrócony (art. 58 § 3). Ustanie przyczyny uchybienia terminu to z reguły ustanie przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia przez zainteresowanego, który dołożył należytej staranności. Ocena, czy strona dochowała terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, a w szczególności, czy przeszkoda ustała w dniu, w którym w mniemaniu zainteresowanego ustała przyczyna uchybienia, należy do organu administracji publicznej, który może odmówić przywrócenia terminu z powodu spóźnienia wniosku. Należy podkreślić, iż organ administracji publicznej nie może działać w sprawie przywrócenia terminu z urzędu. Może to uczynić jedynie na wyraźną prośbę zainteresowanego. Podanie zawierające żądanie przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej należy wnieść do właściwego organu. W niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia takiego wniosku był Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest władny do rozpatrywania (nota bene spóźnionego) wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Należy podkreślić ponownie, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny jedynie kontroluje czy zaskarżony akt nie został wydany z naruszeniem prawa. Nie może natomiast rozpatrywać wniosków, należących do domeny organów administracji publicznej, których rozstrzygnięcia są właśnie przedmiotem kontroli tego Sądu. Dlatego też podniesione w skardze argumenty, dotyczące przyczyn uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mogłyby być rozważane przez Sąd przy rozpatrywaniu odrębnej skargi na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia tego wniosku. Odnosząc się ponadto do błędnie wskazanej daty w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, na co zwraca uwagę skarżący, należy wskazać, iż jest to oczywista omyłka pisarska, którą organ winien sprostować z urzędu bądź na żądanie strony w drodze postanowienia. Jednakże okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, iż zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).