II SA/Ol 499/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" na decyzję "[...]" Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w "[...]" z dnia 10 lutego 2016 r., nr "[...]" w przedmiocie wykonania obowiązków z zakresie ochrony przeciwpożarowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "[...]", w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję "[...]" Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w "[...]" z dnia 10 lutego 2016 r., w przedmiocie wykonania obowiązków z zakresie ochrony przeciwpożarowej, zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka, uzasadniając wniosek wskazała, że przedmiotowy budynek od kilkunastu lat użytkowany był jako obiekt z kategorii "średniowysoki" i w takim zakresie podlegał ochronie przeciwpożarowej. Wykonanie nałożonych obowiązków - niezależnie od kolidującego z nimi układu architektonicznego budynku - związane jest z koniecznością przygotowania odrębnych, szczegółowych projektów i dochowania administracyjnej procedury budowlanej. Ponadto, wdrożenie spornych zabezpieczeń ochrony przeciwpożarowej budynku, wiąże się z koniecznością poniesienia nadmiernych nakładów finansowych, istotnym ograniczeniem dostępności tego budynku dla pracowników skarżącego i wywołaną tym ewentualną koniecznością redukcji zatrudnienia, a w konsekwencji wyrządzeniem istotnym szkody nie tylko w dobrach "[...]", ale również zatrudnianych przez ten "[...]" pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przez pojęcie "znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę (majątkową i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykłe wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienia NSA: z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06; z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07; z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08, dostępne [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W rozpatrywanej sprawie, skarżący źródła niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody upatruje w konieczności podjęcia czynności prawnych i poniesienia nakładów finansowych związanych z wykonaniem określonych obowiązków, dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz możliwą redukcją zatrudnienia z uwagi na ograniczenie dostępności budynku dla pracowników banku. Analizując zasadność powyższej argumentacji należy podkreślić, że bez uprawdopodobnienia wysokości kosztów przeprowadzenia koniecznych robót, kondycji finansowej wnioskodawcy i bez wykazania wpływu wykonania nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku na jego finanse, nie sposób uznać, iż ze względów finansowych wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić stronę na niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się zaś do kwestii redukcji zatrudnienia z uwagi na spowodowanie, wykonaniem zabezpieczeń przeciwpożarowych bliżej niesprecyzowanego ograniczenia dostępności budynku dla pracowników skarżącego, Sąd zauważa, że możliwość wstrzymania zaskarżonej decyzji należy oceniać nie tylko w stosunku do strony wnioskującej o taką tymczasową ochronę, ale również w stosunku do innych podmiotów - osób korzystających z budynku, zwłaszcza jeśli sprawa dotyczy ich bezpieczeństwa (ochrony życia i zdrowia). Nałożony na skarżącego obowiązek wynika z konieczności zachowania wymogów ochrony przeciwpożarowej, które ze swej istoty mają eliminować zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Powyższa okoliczność sprawia, że skutki niewykonania zaskarżonego aktu mogą okazać się dalece poważniejsze, niż ewentualne, ale nieprzesądzone, rozwiązanie stosunku pracy z nieokreśloną w żaden sposób liczbą pracowników "[...]". Pozostałe argumenty wnioskodawcy odnoszą się do zasadności nałożenia spornych obowiązków i jako podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji, nie mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Sąd, miarkując interes skarżącego, a także uwzględniając poziom potencjalnego zagrożenia mogącego powstać w następstwie niewykonania zaskarżonej decyzji, uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzą przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.