II SA/Ol 517/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia M. P. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 kwietnia 2011 r. nr "[...]" utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad babcią A. P. Wniósł o pozytywne rozpoznanie sprawy i przyznanie wnioskowanego świadczenia, ponieważ od pół roku opiekuje się dziadkami – A. i B. P. Zarzucił, iż nie zgadza się ze stanowiskiem Kolegium, iż wprawdzie stosownie do przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego byłby zobowiązany do alimentacji w stosunku do swoich dziadków, jednakże na mocy art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych nie może uzyskać wnioskowanego świadczenia z uwagi na okoliczność, iż dziadkowie posiadają dzieci, które w pierwszej kolejności są zobowiązane do sprawowania opieki nad nimi. Wskazał, iż organ odwoławczy nie wziął pod uwagę okoliczności, iż syn babci D. P. podjął pracę i mieszka poza granicami kraju, zaś córka A. W. mieszka w innej miejscowości i w momencie składania wniosku pracowała zawodowo, a obecnie przebywa na urlopie macierzyńskim. Tak więc żadne z dzieci nie może sprawować opieki nad swoimi rodzicami i dopiero on będąc wnukiem taką opiekę niezbędną im zapewnia. Skarga powyższa została złożona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 10 czerwca 2011 r. - data nadania przesyłki w UP (karta 5 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu. Podnieść należy, iż skarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 kwietnia 2011 r. została doręczona jej adresatowi, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w dniu 6 maja 2011 r. do rąk W. P. będącej matką skarżącego (karta 20 akt adm.). Stosownie do art. 43 zd. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Uregulowany w tym przepisie sposób doręczenia pisma określany jest mianem doręczenia zastępczego. Datą doręczenia unormowanego w tym przepisie jest dzień oddania pisma do rąk dorosłego domownika. Ten moment jest jedynie miarodajny dla tej daty. Wprawdzie w skardze strona skarżąca podaje, iż decyzję do własnych rąk otrzymała w dniu 11 maja 2011 r. jednakże, jak wskazał NSA w wyroku z dnia 12 lutego 1997 r. (sygn. I SA/Łd 163/96, niepub.) "okoliczność, iż dorosły domownik nie doręczył w stosownym czasie przyjętego pisma do rąk adresata, nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania". Stosownie zaś do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Skoro zatem w niniejszej sprawie M. P. doręczono skarżony akt 6 maja 2011 r. to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 5 czerwca 2011 r. Ponieważ jednak ostatni dzień tego terminu przypadał w niedzielę, stosownie do art. 83 § 2 ustawy ppsa, termin ten upływał w dniu 6 czerwca 2011 r., gdyż po myśli powołanego wyżej przepisu, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga w powyższej sprawie została natomiast sporządzona w dniu 9 czerwca 2011 r. oraz złożona za pośrednictwem urzędu pocztowego dopiero w dniu 10 czerwca 2011r., czyli z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy ppsa. W związku z powyższym Sąd stwierdzając, iż skarga M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia 18 kwietnia 2011 r. wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o odrzuceniu skargi.