II SA/Ol 52/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki C. na uchwałę Rady Gminy Elbląg z dnia 18 grudnia 2003r. nr XIV/67/03 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu Gronowo Górne postanawia: odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Rada Gminy Elbląg uchwałą z dnia 18 grudnia 2003r. nr XIV/67/2003 uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obrębu Gronowo Górne. W dniu 28 lipca 2009r. Spółka C. wystąpiła do Rady Gminy Elbląg z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w uchwale Rady Gminy Elbląg z dnia 18 grudnia 2003r. Nr XIV/67/03 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu Gronowo Górne z uwagi na zapisy § 67 ust. 1 pkt 3 tej uchwały, zgodnie z którym traci moc zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Elbląg, uchwalona uchwałą z dnia 16 czerwca 1998r. Nr 267/XXXIV/98 oraz z wezwaniem do uchylenia zapisów nowego planu w części obejmującej działki ewidencyjne nr 30/2 i 31/1 w obrębie ewidencyjnym nr 0007 Gronowo Górne. Zarzucono naruszenie prawa poprzez nieprawidłowe procedowanie nad uchwaleniem planu, niedopełnienie wymogów przepisu art. 85 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003r. Pismem z dnia 31 sierpnia 2009r. Spółka uzupełniła złożone wezwanie poprzez wykazanie własnego interesu prawnego lub uprawnienia, który został naruszony poprzez podjęcie kwestionowanych zapisów nowego planu. Rada Gminy Elbląg uchwałą Nr XXXII/176/2009 z dnia 5 listopada 2009r. w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego przez S.W. oraz A.K. i I.K. odmówiła uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w uchwale Rady Gminy Elbląg z dnia 18 grudnia 2003r. Nr XIV/67/03 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu Gronowo Górne. W dniu 18 grudnia 2009r. Spółka C. (za pośrednictwem Urzędu Pocztowego – W. 1) wystąpiła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ze skargą na uchwałę Rady Gminy Elbląg z dnia 18 grudnia 2003r. Nr XIV/67/03 w sprawie miejscowego panu zagospodarowania przestrzennego obrębu Gronowo Górne, zarzucając podjętej uchwale naruszenie art. 85 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w ramach procedury planistycznej zakończonej podjętą uchwałą. Wskazano, iż odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącej Spółce w dniu 20 listopada 2009r. - uchwała Rady Gminy Elbląg z 5 listopada 2009r., którą odmówiono uwzględnienia wniesionego wezwania. Skarżąca podała w skardze adres korespondencyjny: W.&P., ul. D. 1, kod: "[...]" W. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 21 grudnia 2009r. (sygn. akt KO II - 80/09) skarga powyższa jako mylnie skierowana, została przekazana Radzie Gminy Elbląg wraz z informacją, iż stosownie do art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od dnia 1 stycznia 2006r. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Poinformowano, że w przypadku skierowania skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego datą wniesienia skargi jest dzień przekazania jej do organu administracji publicznej przez Sąd. Rada Gminy Elbląg skargę powyższą otrzymała w dniu 23 grudnia 2009r. W dniu 28 grudnia 2009r. do Sądu wpłynęło pismo Spółki C., przy którym załączono pełnomocnictwo dla P.W., którego nie dołączono do skargi. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Elbląg wniósł o jej oddalenie przedstawiając w uzasadnieniu argumenty dotyczące zasadności dotychczasowego stanowiska zajmowanego przez Radę w sprawie zachowania procedury planistycznej poprzedzającej podjęcie uchwały w sprawie uchwalenia planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego obrębu Gronowo Górne załączając uchwałę Rady Gminy Elbląg z dnia 21 stycznia 2010r. Nr XXXVI/196/2010 w sprawie odpowiedzi na skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przez Spółkę C. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 22 stycznia 2010r. skarżąca Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie imienia, nazwiska i funkcji osoby, która podpisała skargę. W odpowiedzi na wezwanie Spółka C. poinformowała, że skarga została wniesiona przez pełnomocnika strony P.W. świadczącego pracę na rzecz Spółki w ramach działalności gospodarczej prowadzonej pod nazwą "W. and P.". Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 9 lutego 2010r. skarżąca Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, iż w przypadku nieuiszczenia wpisu skarga zostanie odrzucona. Kolejnym zarządzeniem z dnia 9 lutego 2010r. Spółka została wezwana do nadesłania w terminie 7 dni dokumentów potwierdzających stosunek pracy pomiędzy skarżącą Spółką a P.W. lub innych wskazujących rodzaj stosunku prawnego łączącego Spółkę z P.W. Powyższe zarządzenia zostały doręczone skarżącej Spółce na adres podany w skardze do korespondencji, których odbiór potwierdziła w dniu 15 lutego 2010r. firma; "W. & P." S.W. (karta 45 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona skarga podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sądowych niniejszej sprawy skarżąca Spółka nie uiściła wpisu sądowego w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 22 lutego 2010r. Stosownie do dyspozycji art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej; ustawą ppsa. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. Nadto wskazać postaje skarżącej Spółce na dodatkową przeszkodę w rozpoznaniu wniesionej skargi. Skarga ta bowiem została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy ppsa. Z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) wynika uprawnienie do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem. Przed zbadaniem jednak, czy w rzeczonej sprawie strona skarżąca legitymuje się interesem prawnym lub uprawnieniem, które zostało naruszone podjętą uchwałą Sąd w pierwszej kolejności bada czy skarga taka została wniesiona w terminie. Z powołanego wyżej przepisu ustawy o samorządzie gminnym wynika, iż ustawodawca uzależnia dopuszczalność wniesienie skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy od wezwania tego organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Ustawa o samorządzie gminnym nie precyzuje jednakże, w jakim terminie strona mająca interes prawny lub uprawnienie takie wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia musi złożyć. Z art. 102a powołanej ustawy wynika jedynie, iż w sprawach, o których mowa w niniejszym rozdziale nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza powyższe, iż w przypadku wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie stosuje się terminów do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 ustawy ppsa. Natomiast sama uchwała rady gminy nie przestaje być innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 ustawy ppsa., a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 ustawy ppsa. Takie stanowisko przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2006r. sygn. akt II OSK 1009/06 (publ. ONSAiWSA z 2007r. nr 2 poz. 30) i Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela ten pogląd. Reasumując, przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie zawierają własnej regulacji określającej termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwały lub zarządzenia organów gminy. W rzeczonej sprawie miał zastosowanie natomiast przepis art. 53 § 2 ustawy ppsa., zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 , skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenie prawa. Ustawodawca dyspozycją tego przepisu objął te wszystkie akty, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa aktem, który strona zamierza zaskarżyć i w tych wszystkich przypadkach terminy wniesienia skargi zostały powiązane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pierwszym z tych terminów jest termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w przypadku, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Drugi natomiast to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości Sądu fakt, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy ppsa. Z przekazanych akt sprawy wynika bowiem, iż skarżąca wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżoną uchwałą Rady Gminy Elbląg z dnia 18 grudnia 2003r. wniosła do Rady w 28 lipca 2009r. (uzupełnione pismem z 31 sierpnia 2009r), natomiast odpowiedź na to wezwanie zostało doręczona skarżącej w dniu 20 listopada 2009r. (skarżąca potwierdza tę okoliczność w skardze). Od tej daty zatem zaczął biec trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 21 grudnia 2009r. (poniedziałek, będący zgodnie z art. 83 § 2 ppsa. następnym dniem po niedzieli - dniu ustawowo wolnym od pracy, na który przypada ostatni dzień terminu). W tym terminie skarżąca nie złożyła skargi, gdyż skarga została złożona bezpośrednio do Sądu, zaś przekazana przez Sąd do organu wpłynęła tam dopiero w dniu 23 grudnia 2009r. - data przekazania skargi przez Sąd Radzie Gminy Elbląg za pośrednictwem urzędu pocztowego. W tym stanie sprawy nie może budzić wątpliwości, że skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, a wobec powyższego w tej sprawie poza przesłanką z art. 220 § 3 zaistniała również przesłanka z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy ppsa., wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia odrzucając wniesioną skargę.