II SA/Ol 52/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F.W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi F.W. na postanowienie Wojewody "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wyznaczenia terminu do wydania decyzji w sprawie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości postanawia odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy. F.W. po odrzuceniu jego skargi zwrócił się we wniosku z dnia 25 lutego 2013 r. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniósł, iż jedynymi stałymi źródłami utrzymania jego i jego żony są renta i emerytura. Syn nie może zdobyć pracy. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i synem. W rubryce nr 7.1. ("Nieruchomości") wykazał dom o powierzchni 160 m2, nieruchomość rolną o powierzchni 0,47 ha i "nieczynny obiekt "[...]" od 1990 roku" o powierzchni 600 m2, a w rubryce nr 10 ("Dochody") - dochód własny z tytułu renty i dochód żony z tytułu emerytury w łącznej wysokości 1536,77 zł (netto - k. 23), dodając w rubryce nr 5, iż świadczenia emerytalno-rentowe są w części zajęte. W rubryce nr 11 skarżący wskazał rodzaje ponoszonych wydatków (podatek od nieruchomości, energia elektryczna, woda, telefon, RTV, wywóz odpadów, opał, utrzymanie posesji, lekarstwa i leczenie). Ponieważ, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, "[...]" S.A. uzyskała na mocy decyzji z dnia 18 września 2012 r. zezwolenie na usunięcie z nieruchomości skarżącego "[...]" drzew, został on zobowiązany do przedłożenia w terminie 7 dni pisemnego oświadczenia przedstawiającego stan sprawy odszkodowania za drzewa oraz za ich usunięcie, a jeśli toczy się postępowanie w sprawie odszkodowania za szkody powstałe wskutek zajęcia przedmiotowej nieruchomości, stan również i tej sprawy. Wskazano, iż w przypadku ugodowego ustalenia odszkodowania, bądź istnienia choćby nieprawomocnych decyzji w tym zakresie, należy przedłożyć kopie dokumentów. Skarżący, mimo pouczenia go o tym, iż niezastosowanie się do wezwania może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy, nie udzielił na nie odpowiedzi. W tym stanie rzeczy stwierdza się, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późniejszymi zmianami, w skrócie: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego bezsprzecznie wynika, że ciężar dowodu powyższych okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli składane w tym celu na urzędowym formularzu wniosku oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest ona obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 252 i art. 255 p.p.s.a.). W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie (tak Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 182/09, publ. w Internecie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Stojąc na stanowisku, iż nieuzyskanie odpowiedzi na wezwanie z dnia 5 marca 2013 r. nie pozwala na sformułowanie wolnej od wątpliwości oceny zdolności płatniczej skarżącego, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający mu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.