II SA/Ol 520/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę. Po rozpatrzeniu wniosku P.K. z dnia 30 czerwca 2016r. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko - syna J., działający z upoważnienia Burmistrza Zastępca Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej jako: Dyrektor MGOPS) decyzją z dnia [...] odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia z powodu przekroczenia ustawowego kryterium dochodowego. Po rozpatrzeniu odwołania P.K. (zwanego dalej skarżącym), Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania w celu wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy przedłożonymi przez stronę zaświadczeniami o dochodach netto uzyskanych z tytułu zatrudnienia. Ponownie rozpoznając wniosek z czerwca 2016r. i kolejny wniosek strony z dnia 31 grudnia 2016r., Dyrektor MGOPS decyzją z [...] przyznał skarżącemu świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko na okres od 1 stycznia do 30 września 2017r. oraz odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia za okres od 1 czerwca do 31 grudnia 2016r. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 2 ust. 2 i 3, art. 4 ust. 2 i 3, art. 5 ust. 1 i 3, art. 18 ustawy z dnia 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2016r. poz. 195 ze zm.) zwanej dalej: u.p.p.w.d., rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 lutego 2016r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia wychowawcze (Dz.U. z 2016r., poz. 214). W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że rodzina skarżącego składa się z czterech osób. Skarżący w 2014r. uzyskał dochód w wysokości 11 920,50 zł netto. Z załączonego do wniosku świadectwa pracy z dnia [...] 2014 r. wynika, że został rozwiązany ze skarżącym stosunek pracy i w związku z tym, na podstawie art. 2 pkt 19 lit. c) u.p.p.w.d., nastąpiła utrata dochodu. Z kolei żona skarżącego w 2014r. osiągnęła dochód w wysokości 23 374,78 zł netto. Należny podatek został wyliczony w wysokości odpowiadającej proporcji, w jakiej pozostaje dochód żony skarżącego do sumy dochodów małżonków. Z załączonego do wniosku zaświadczenia z dnia 30 czerwca 2016r. wynika, że żona skarżącego od 31 stycznia do 5 lutego 2014r. wykonywała pracę na podstawie umowy zlecenia i z tego tytułu uzyskała dochód w wysokości 233,31 zł netto. Umowa zawarta była na czas określony i wygasła, a zatem nastąpiła utrata dochodu w tej wysokości. Z kolei z dniem [...] marca 2016r. skarżący podjął zatrudnienie na podstawie umowy o pracę i, na podstawie art. 2 pkt 20 lit. c) u.p.p.w.d., nastąpiło uzyskanie dochodu spowodowane uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Dochód skarżącego uzyskany z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, tj. za miesiąc kwiecień 2016r. wyniósł 1360,92 zł. Dochód ten ustalono na podstawie zaświadczenia Urzędu Miejskiego w W. z dnia 16 listopada 2016r. oraz na podstawie dołączonego do zaświadczenia wydruku z karty zarobkowej za okres styczeń - grudzień 2016r. Ponieważ w sprawie kilkukrotnie składane były zaświadczenia o zarobkach skarżącego, na których widniały różne kwoty uzyskanego przez niego dochodu, organ zwrócił się do pracodawcy skarżącego w celu uzyskania wyjaśnień dotyczących wskazanych rozbieżności. Wskazano, że Urząd Miejski w W. w dniu 9 marca 2017r. wydał zaświadczenie o dochodach skarżącego, z którego wynika, że wynagrodzenie strony za kwiecień 2016r. wyniosło 1850,28 zł brutto. Zatem jego wynagrodzenie netto wyniosło 1360,92 zł. Organ wyjaśnił, że podstawą do wyliczenia dochodu netto jest wynagrodzenie brutto pomniejszone o podatek dochodowy, składki na ubezpieczenia społeczne oraz składkę zdrowotną. W tej sytuacji dochód rodziny skarżącego, po odliczeniu dochodu utraconego skarżącego w kwocie 11 920,50 zł oraz odliczeniu dochodu utraconego żony w kwocie 233,31 zł i doliczeniu dochodu skarżącego w kwocie 1360,92 zł, wyniósł miesięcznie 3289,38 zł. W przeliczeniu na członka rodziny dochód ten wyniósł 822,35 zł i przekroczył ustawowe kryterium dochodowe. Organ zauważył również, że 2 stycznia 2017r. skarżący złożył kolejny wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Z załączonego do wniosku świadectwa pracy wynikało, że został rozwiązany stosunek pracy. Nastąpiła zatem utrata dochodu w kwocie 1360,92 zł. Po ponownym przeliczeniu dochód rodziny skarżącego od 1 stycznia 2017r. w przeliczeniu na członka rodziny wyniósł on 482,12 zł i tym samym nie przekraczał ustawowego kryterium dochodowego. Z tego powodu za okres od 1 stycznia 2017r. przyznano świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko w rodzinie. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie zarzucając, że organ I instancji nie zastosował się do zaleceń organu odwoławczego odnośnie kwestii liczenia jego dochodu za miesiąc kwiecień 2016r., jak również dokonał błędnej interpretacji art. 3 pkt 1 lit. a) u.p.p.w.d. Spowodowało to przyjęcie niewłaściwej kwoty dochodu, tj. 1360,92 zł zamiast 1221,86 zł, w efekcie przekroczenie kryterium dochodowego i pozbawienie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w okresie od 1 maja do 31 grudnia 2016r. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że rodzina skarżącego składa się z czterech osób. Z ustaleń organu I instancji wynika, że dochód w rodzinie po uwzględnieniu dochodu utraconego w całości skarżącego (11 920,50 zł) i dochodu utraconego jego żony (233,31 zł) wyniósł 23 141,47 zł, czyli miesięcznie 1928,46 zł. Jednak po doliczeniu dochodu uzyskanego przez skarżącego za kwiecień 2016r. w kwocie 1360,92 zł, dochód rodziny wyniósł miesięcznie 3289,38 zł. W przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi on 822,35 zł i przekracza kryterium dochodowe wynoszące 800 zł. Organ odwoławczy wyjaśnił również, ze z zaświadczenia Urzędu Miejskiego w W. z dnia 9 marca 2017r. wynika, że wynagrodzenie skarżącego za kwiecień 2016r. wyniosło 1850,28 zł brutto. Dochód ten pomniejszono, zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) u.p.p.w.d., o koszty uzyskania przychodu (139,06 zł), podatek dochodowy netto (92,00 zł), składki na ubezpieczenie społeczne (253,67 zł) i składkę zdrowotną (143,69 zł). Organ I instancji prawidłowo doliczył dochód uzyskany za kwiecień 2016r. w kwocie 1360,92 zł. Natomiast rozstrzygnięcie o uprawnieniu skarżącego za maj 2016r. zostało wydane w odrębnym postępowaniu. Powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w części o odmowie przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie P.K. domagając się jej zmiany poprzez przyjęcie prawidłowo wyliczonego dochodu rodziny za miesiąc kwiecień 2016r. Wniósł o przyznanie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko za cały okres od 1 czerwca 2016r., o zarządzenie wypłaty należnego świadczenia za okres od 1 czerwca do 31 grudnia 2016r. oraz zarządzenie wypłaty ustawowych odsetek. Zarzucił decyzji naruszenie: - art. 5 ust. 3 i art. 2 pkt 1 u.p.p.w.d.; - art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 1518, ze zm.) dalej jako: u.ś.r. W uzasadnieniu strona skarżąca nie zgodziła się z wyliczeniem uzyskanego przez niego dochodu za m-c kwiecień 2016r. w kwocie 1360,92 zł. Podniesiono, że przychód nie został pomniejszony o koszty jego uzyskania. Skarżący przyznał, że jego wynagrodzenie brutto za kwiecień 2016 r. wyniosło 1850,28 zł, jednak po pomniejszeniu przychodu o koszty jego uzyskania, należny podatek, składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne dochód netto wynosi 1221,86 zł. Tymczasem organ wskazał, że dochód netto skarżącego wyniósł 1360,92 zł. W ocenie skarżącego, nie jest to dochód wyliczony na podstawie przepisów ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, ale kwota wynagrodzenia netto do wypłaty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 11 sierpnia 2018r. skarżący podtrzymał swoje zarzuty odnośnie błędnego wyliczenia przez organy uzyskanego przez niego dochodu za m-c kwiecień 2016r. Podniósł, że ustawodawca nie określił definicji dochodu w rozumieniu przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych wysokością wpływu na konto, ale wyraźnie wskazał o jakie składniki powinien być pomniejszony przychód. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369, ze zm) zwanej dalej: p.p.s.a. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji o przyznaniu skarżącemu świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko na okres od 1 stycznia do 30 września 2017r. oraz o odmowie przyznania wnioskowanego świadczenia za okres od 1 czerwca do 31 grudnia 2016r. Organy administracyjne uznały, że wnioskowane świadczenie za okres od 1 czerwca do 31 grudnia 2016r. nie przysługuje skarżącemu z powodu przekroczenia ustawowego kryterium dochodowego. Kwestią istotną a zarazem sporną w niniejszej sprawie pozostaje ustalenie przez organy wysokości dochodu skarżącego za miesiąc kwiecień 2016r. z tytułu wykonywanej umowy o pracę. Materialnoprawną podstawą decyzji organów obu instancji były przepisy ustawy z 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci. Zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka. Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w wysokości 500,00 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie - art. 5 ust. 1 u.p.p.w.d. Świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł - art. 5 ust. 3 u.p.p.w.d. W przypadku, gdy członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, wówczas warunkiem przyznania świadczenia wychowawczego jest osiąganie przez rodzinę dochodu w przeliczeniu na osobę nieprzekraczającego kwotę 1200 zł - art. 5 ust. 4 u.p.p.w.d. Przy czym podkreślić należy, iż pierwszy okres, na który jest przyznawane prawo do świadczenia wychowawczego, rozpoczynał się z dniem wejścia w życie u.p.p.w.d., tj. z dniem 1 kwietnia 2016r., a kończy się dnia 30 września 2017r. - art. 48 ust. 1 w zw. z art. 58 u.p.p.w.d. W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na powyższy okres rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014, natomiast prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu - art. 48 ust. 1-2 u.p.p.w.d. Z kolei pod pojęciem dochodu, zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych w zw. z art. 2 pkt 1 u.p.p.w.d., należy rozumieć, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. W rzeczonej sprawie brak jest osobnej regulacji, z której wynikałoby określenie pojęć, o których mowa we wskazanym wyżej przepisie, zatem nie może budzić wątpliwości, że rozumienie tych pojęć, zwłaszcza przychodu oraz kosztów uzyskania przychodu następuje tutaj w oparciu o brzmienie przytoczonej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.). I tak stosownie do art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. za przychód ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Pod pojęciem zaś kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. rozumie się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W rozpoznawanej sprawie z ustaleń organów wynika, że rodzina skarżącego składa się z czterech osób. Skarżący w 2014r. uzyskał dochód w wysokości 11 920,50 zł netto. Z załączonego do wniosku świadectwa pracy z dnia [...] 2014r. wynika, że ze skarżącym został rozwiązany stosunek pracy i w związku z tym, na podstawie art. 2 pkt 19 lit. c) u.p.p.w.d., nastąpiła utrata tego dochodu. Z kolei żona skarżącego w 2014r. osiągnęła dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 23 374,78 zł netto. Nadto z zaświadczenia z dnia 30 czerwca 2016r. wynika, że żona skarżącego od 31 stycznia do 5 lutego 2014r. wykonywała pracę na podstawie umowy zlecenia i z tego tytułu uzyskała dochód w wysokości 233,31 zł netto. Umowa zawarta była jednak na czas określony i wygasła, a zatem nastąpiła utrata dochodu w tej wysokości. Z kolei z dniem [...] marca 2016r. skarżący podjął zatrudnienie na podstawie umowy o pracę i na podstawie art. 2 pkt 20 lit. c) u.p.p.w.d. nastąpiło uzyskanie dochodu spowodowane zatrudnieniem lub inną pracą zarobkową. Dochód skarżącego z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód ten został osiągnięty, tj. za kwiecień 2016r. wyniósł 1360,92 zł i taka kwota została skarżącemu przekazana do wypłaty. Dochód ten został ustalony na podstawie zaświadczenia Urzędu Miejskiego w W. z dnia 16 listopada 2016r. oraz z dnia 9 marca 2017r. 9 pracodawcy skarżącego), a także na podstawie wydruku z kartoteki zarobkowej za rok 2016r. stosownie do treści § 2 ust. 2 lit. k) rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 lutego 2016r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia wychowawcze (Dz.U. poz. 214). Zatem dochód w rodzinie skarżącego, po uwzględnieniu dochodu utraconego w całości skarżącego (11 920,50 zł) i dochodu utraconego jego żony (233,31 zł), wyniósł 23 141,47 zł, tj. miesięcznie 1928,46 zł. Po doliczeniu zaś dochodu uzyskanego przez skarżącego za kwiecień 2016r. w kwocie 1360,92 zł, stosownie do treści art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d., dochód rodziny wyniósł miesięcznie 3289,38 zł. W przeliczeniu na osobę w rodzinie stanowił 822,35 zł i przekroczył kryterium dochodowe wynoszące 800 zł. Zasadnie zatem organy odmówiły skarżącemu przyznania wnioskowanego świadczenia za okres od 1 czerwca do 31 grudnia 2016r. Skarżący, zarówno w toku postępowania administracyjnego jak również w skardze, konsekwentnie podnosił, że błędnie ustalono jego dochód z tytułu umowy o pracę zawartej z Urzędem Miejskim w W., gdyż z przedłożonego przez niego zaświadczenia o zarobkach z dnia 23 marca 2017r. i 22 lipca 2016r. wynika, że jego dochód uzyskany stanowiła kwota 1.221,86 zł, skoro kwotę jego przychodu w wysokości 1.850,28 zł pomniejszono, czyli odjęto kwotę 139,06 zł z tytułu kosztów uzyskania przychodu, należnego podatku dochodowego w kwocie 92 zł, składki na ubezpieczenie społeczne 253,67 zł oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne 143,69 zł. Jednakże w ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, organ prawidłowo wyliczył dochód za kwiecień 2016r. w wysokości 1360,92 zł, którą to kwotę skarżącemu wypłacono. Nie przyjęto zaś jako dochodu kwoty hipotetycznej, wskazanej przez skarżącego w wysokości 1221,86 zł już tylko z tego względu, że intencją prawodawcy wyrażoną w ustawie o świadczeniach rodzinnych, czy też ustawie o pomocy państwa w wychowaniu dzieci nie było wprowadzenie jakiejś nowej kategorii dochodu osoby ubiegającej się o świadczenie, niż wynikająca z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o czym świadczy uzasadnienie do projektu ustawy uchwalonej w dniu 19 sierpnia 2011r. o zmianie ustawy o świadczenia rodzinnych oraz o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 205, poz. 1212), którą to ustawą wprowadzono obecne brzmienia art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wyjaśnić należy, że w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należny podatek dochodowy to podatek, który winien być wyliczony zgodnie z regulacją zawartą w art. 27 ww. ustawy, przy uwzględnieniu zwolnień od podatku oraz kosztów uzyskania przychodu. W niniejszej sprawie, skarżący podnosząc, iż kwotą jego dochodu winna być kwota 1221,86 zł nie uwzględnia faktu, że w ten sposób dwukrotnie oblicza sobie koszty uzyskania przychodu. Organy prawidłowo przyjęły bowiem, że pracodawca w sposób właściwy ustalił zarówno wynagrodzenie strony, jak również obciążenia wynikające z ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, ale również ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 963, ze zm) oraz ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. oświadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. z 29016r. poz. 1793, ze zm). Prawidłowo od kwoty wynagrodzenia brutto stanowiącego przychód skarżącego w kwocie 1850,28 zł ustalono kwotę składki na ubezpieczenie społeczne ponoszone przez pracownika tj. 253,67zł, a następnie tak uzyskaną kwotę 1596,61 zł pomniejszono o koszty uzyskania przychodu tj. 139,06 zł i dopiero od tak ustalonej kwoty 1458 zł ustalono według stawki podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f. podatek dochodowy. Przy czym składki na ubezpieczenie zdrowotne ustalono w wysokości 143,69 zł od kwoty 1596,61 zł i zostały odliczone pod podatku w części wynoszącej 7,75% tj. w wysokości 123,74 zł. Skarżącemu pozostaje wyjaśnić, że gdyby nie pomniejszony jego przychód o kwotę kosztów uzyskania przychodu, to ustalone należności z tytułu podatku byłyby znacznie większe, gdyż ustalone zostałyby na poziomie od kwoty 1596,61 zł, a nie jak to uczyniono od kwoty 1458 zł. To właśnie od tej kwoty został wyliczony podatek dochodowy w wysokości 262,44 zł, jednakże po odliczeniu kwoty wolnej od podatku w wysokości 46,33 zł oraz kwoty składki na ubezpieczenie zdrowotne z wysokości 123,74 zł, należy podatek dla skarżącego ustalono w wysokości 92 zł. Z zaświadczeń Urzędu Miejskiego w W. z dnia 16 listopada 2016r. (k. 59 akt adm.) oraz z dnia 9 marca 2017 r. (k. 89 akt adm.), a także z wydruku z karty zarobkowej za 2016r. (k. 88 akt adm.) wynika, że wynagrodzenie skarżącego za kwiecień 2016r. wyniosło 1850,28 zł brutto. Natomiast jego wynagrodzenie netto, stanowiące wysokość dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a u.ś.r. wyniosło 1360,92 zł i taką kwotę przelano mu na konto. Prawidłowo zatem organy przyjęły dochód skarżącego za miesiąc kwiecień 2016 r. w wysokości 1360,92 zł oraz właściwie ustaliły, że w związku z powyższym dochód rodziny miesięcznie wynosił 3289,38 zł, co na osobę stanowiło 822,35 zł i przekraczało kryterium dochodowe uprawniające do przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w wysokości 800 zł. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.