II SA/Ol 547/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej za wydobycie kopaliny postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia H. L., w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]", wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, iż konieczność wstrzymania wykonania kwestionowanego aktu uzasadnia skomplikowany charakter jego sprawy, jak też interes publiczny. Podniósł również, że uiszczenie opłaty eksploatacyjnej narazi go na nieodwracalne straty finansowe i zmusi do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych. W piśmie procesowym z dnia 7 sierpnia 2008r. H. L. wskazał, iż ze względu na stan zdrowia znacznie ograniczył prowadzenie działalności gospodarczej, co spowodowało spadek osiąganych przez niego dochodów. Dodał, iż jednorazowa zapłata należności wynikającej z zaskarżonej decyzji pozbawiłaby go możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogą być jedynie wskazane w tym przepisie istotne, niekorzystne z punktu widzenia interesów skarżącego, bezpośrednie następstwa wykonania tej decyzji, która następnie zostałaby przez Sąd wzruszona. Ocena wystąpienia tych następstw oderwana jest od merytorycznej oceny zasadności skargi, gdyż oceny takiej sąd administracyjny dokonuje wydając wyrok (art. 132 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ponadto należy podnieść, że ustalenie, czy grożąca szkoda jest znaczna, jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. O znacznej szkodzie, w tym szkodzie majątkowej, można mówić, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Zaistnienie przesłanki wywołania trudnych do odwrócenia skutków również należy rozważać z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej. Odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2007r., sygn. akt II OZ 1155/07, niepublikowane). W niniejszej sprawie nie można uznać, aby skarżący wykazał, że w stanie faktycznym sprawy zaistniały przesłanki określone w cytowanym wyżej przepisie. Tym samym wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie jest uzasadniony. Skarżący podkreśla, że wykonanie decyzji będzie skutkować nieodwracalnymi stratami finansowymi. Stan finansowy skarżącego nie jest w tym przypadku wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymi przesłankami są bowiem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tak zdaje się rozumieć to skarżący. Trudna sytuacja materialna, czy też spadek osiąganych dochodów nie jest więc wystarczającą okolicznością do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wskazać nadto trzeba, iż wykonanie świadczenia pieniężnego nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności. Z tego względu obawy skarżącego dotyczące wystąpienia nieodwracalnych skutków finansowych są nieuzasadnione, jak również nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu do chwili wydania orzeczenia kończącego sprawę przez sąd I instancji, bo tylko tego okresu mogłoby dotyczyć orzeczenie uwzględniające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, z braku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.