II SA/Ol 559/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki A o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu WSA/post.1 – sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 13 marca 2009r. (Sygn. akt II SA/Ol 20/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek spółki A o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., nr "[...]", którym organ ten umorzył postępowanie w sprawie z wniosku spółki A przeciwko Prezydentowi Miasta o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w O. przy ulicy K., dz. nr "[...]", o powierzchni 34457 m², jest nieuzasadniona. W motywach rozstrzygnięcia Sąd podniósł, iż strona skarżąca wniosła przedmiotowy wniosek przedwcześnie. Wskazał, iż dopiero w dniu 14 stycznia 2009r. sąd powszechny odrzucił pozew w tej sprawie. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu 16 grudnia 2008r. zostało dokonane przed zaistnieniem zdarzenia, od którego należało liczyć termin do złożenia przedmiotowego wniosku. Wyjaśniono, iż skoro w dniu złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie była jeszcze znana treść orzeczenia sądu powszechnego w przedmiotowej sprawie, to nie można przyjąć iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia orzeczenia sądu powszechnego w innej sprawie. Z tej przyczyny Sąd uznał wniosek za niedopuszczalny i orzekł o jego odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe postanowienie stało się prawomocne z dniem 21 kwietnia 2009r., na skutek oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (w sprawie sygn. akt I OZ 364/09) wniesionego na to rozstrzygnięcie zażalenia. Sąd ten potwierdził, iż wniosek strony skarżącej z dnia 16 grudnia 2008r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony został przed zaistnieniem sytuacji, w której można mówić o uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sadowoadministracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, iż bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął się z dniem doręczenia stronie skarżącej postanowienia, z którego wynika brak drogi przed sądami powszechnymi oraz w którym wskazano sąd administracyjny jako właściwy dla załatwienia sprawy. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 20 maja 2009r. (Sygn. akt II SA/Ol 20/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę spółki A na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu – jako wniesioną z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Następnie w dniu 11 maja 2009r., reprezentujący skarżącą spółkę radca prawny ponownie wniósł za pośrednictwem organu skargę na przedmiotowe orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., nr "[...]" w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w O. przy ulicy K., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, iż skarżąca do dnia otrzymania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawała w błędnym przekonaniu o właściwym momencie ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie radcy prawnego w dniu otrzymania ostatecznego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie ustała przyczyna uchybienia terminu, od której należy liczyć 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślono, iż w świetle powyższych okoliczności uchybienie terminu do wniesienia skargi nie było przez stronę skarżącą zawinione, a wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi został wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od dwóch przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym zachowanie pierwszego z wymienionych wymogów warunkuje w ogóle rozpatrzenie przedmiotowego wniosku. Stosownie bowiem do art. 88 powołanej ustawy - spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, w świetle bowiem okoliczności faktycznych sprawy oraz wobec wyjaśnień strony skarżącej, nie można uznać, iż uczyniła ona zadość siedmiodniowemu terminowi, wskazanemu w art. 87 § 1 powołanej ustawy, do złożenia przedmiotowego wniosku. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu, iż przeszkoda do wniesienia skargi w ustawowym terminie ustała z momentem doręczenia skarżącej spółce postanowienia sądu powszechnego, z którego wynikał brak drogi przed sądami powszechnymi oraz w którym wskazano sąd administracyjny jako właściwy do załatwienia sprawy. Stanowisko to potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2009r., oddalającym zażalenie skarżącej na uprzednie postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Tym samym skoro, jak wynika z akt sprawy, postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające pozew zostało wydane w dniu 14 stycznia 2009r. i doręczone skutecznie stronie przed dniem 5 lutego 2009r., (w tym to dniu pełnomocnik skarżącej dołączył odpis tegoż postanowienia do pisma skierowanego do tut. Sądu), to złożenie przedmiotowego wniosku w dniu 11 maja 2009r. było czynnością oczywiście spóźnioną. Podkreślić należy, iż to właśnie z dniem skutecznego doręczenia stronie odpisu postanowienia sądu okręgowego ustała przyczyna uchybienia terminowi. W związku z tym to od dnia następującego po tym dniu rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych też przyczyn, Sąd nie podziela stanowiska zaprezentowanego w rozpatrywanym wniosku, iż dopiero w dniu otrzymania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Okoliczność toczącego się przed WSA, a następnie NSA postępowania w przedmiocie wcześniejszego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Pogląd taki wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 czerwca 2009r. (Sygn. akt II FZ 167/09) w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, wydanym w podobnym stanie faktycznym. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił w tym orzeczeniu, iż termin z art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma charakter obiektywny, liczy się go od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, a nie od dnia, w którym strona dowiedziała się ostatecznie o jego uchybieniu. Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę stanowisko to podziela. Błędne przekonanie pełnomocnika strony skarżącej o właściwym momencie ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi nie daje podstaw do ponownego otworzenia tego terminu, gdyż moment rozpoczęcia biegu uchybionego terminu może być zawsze tylko jeden. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.