II SA/Ol 560/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia 6 marca 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy w całości decyzję z dnia 24 grudnia 2012 r. wydaną z upoważnienia Burmistrza B. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o odmowie przyznania zasiłku okresowego. Powyższą decyzję Kolegium A. K. odebrała osobiście w dniu 15 marca 2013 r. Decyzja zawierała pouczenie co do trybu oraz terminu wniesienia skargi. W dniu 22 marca 2013 r. A. K. wystąpiła do Kolegium o wyjaśnienie treści decyzji podając, iż jej nie rozumie. Z kolejnego pisma strony wynikało, iż kwestionuje ona podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Pismem z dnia 13 maja 2013 r. A. K. ponownie została pouczona przez Kolegium o trybie i terminie złożenia skargi na decyzję do sądu. W dniu 28 maja 2013 r. A. K. w Urzędzie Wojewódzkim złożyła do protokołu skargę na decyzję Kolegium z dnia 6 marca 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Jako powód uchybienia terminu strona powołała się na korespondencję toczoną w sprawie wyjaśnienia treści decyzji. Skarga ta została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 5 czerwca 2013 r. (data wpływu do organu). W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z przepisu art. 85 p.p.s.a. wynika, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba lub błędne pouczenie sądu (tak NSA w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 246/08, Lex Omega nr 479292). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy" (tak NSA w wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, Lex Omega nr 344095). Mając na uwadze powyższe oraz treść wniosku o przywrócenie terminu, Sąd uznał, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Z przytoczonych wyżej orzeczeń NSA wynika, że okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu muszą być tego rodzaju, że ich pojawienie się jest dla strony zaskakujące i stawiają one stronę w takiej sytuacji, że nie jest ona w stanie ich przezwyciężyć, nawet w przypadku podjęcia największego wysiłku. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie takie okoliczności nie miały miejsca. W rozpoznawanej sprawie nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy A. K. w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przede wszystkim nie zostało wykazane, czy zaistniała jakakolwiek przeszkoda uniemożliwiająca skarżącej zachowanie terminu do wniesienia skargi. Z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż przyczyną uchybienia terminu było niezrozumienie treści decyzji organu z dnia 6 marca 2013 r. W takich okolicznościach skarżąca upatruje brak swej winy w uchybieniu terminu. Z takim poglądem nie można się jednak zgodzić. Przede wszystkim należy zauważyć, że doręczenie skarżącej zaskarżonej decyzji Kolegium było w pełni skuteczne. Przesyłkę zawierającą decyzję z dnia 6 marca 2013 r. A. K. odebrała osobiście w dniu 15 marca 2013 r. (data i podpis skarżącej na potwierdzeniu odbioru). Została ona zatem skutecznie doręczona. Decyzja zawierała pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarżąca nie kwestionując (nie wnosząc skargi do sądu) decyzji w terminie akceptowała negatywne dla niej skutki wynikające z takiego stanu rzeczy wraz z wszelkimi konsekwencjami. Jednocześnie we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie wskazano na konkretne okoliczności, które mogłyby świadczyć o braku winy skarżącej w terminowym zaskarżeniu decyzji. Należało we wskazanych okolicznościach przyjąć, że skarga została wniesiona po terminie w sposób zawiniony. Zaznaczyć trzeba, że postępowanie przed sądem ma charakter skargowy, tym samym inicjatywa jego wszczęcia należy do strony wnoszącej skargę ewentualnie do innych uczestników postępowania, jeżeli wynik postępowania dotyczy ich interesów prawnych. Ochrona interesu prawnego wnoszącego skargę, wymaga jego własnej aktywności i zachowania należytej staranności, jeśli nie korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (adwokata albo radcy prawnego). Ponieważ zasada należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych została w tych warunkach naruszona, dlatego wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w postanowieniu.