II SA/Ol 561/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki A o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu WSA/post.1 – sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 16 marca 2009r. (Sygn. akt II SA/Ol 23/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek w Olsztynie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" umarzające postępowanie w sprawie z wniosku spółki A przeciwko Prezydentowi Miasta o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w "[...]" przy ulicy A dz. Nr "[...]" o powierzchni "[...]" jest nieuzasadniona. W uzasadnieniu wskazano, iż strona skarżąca wniosła przedmiotowy wniosek przedwcześnie. Podano, iż dopiero w dniu 14 stycznia 2009r. sąd powszechny odrzucił pozew w tej sprawie. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu 16 grudnia 2008r. zostało dokonane przed zaistnieniem zdarzenia, od którego należy liczyć termin do złożenia przedmiotowego wniosku. Wyjaśniono, iż skoro w dniu złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie była jeszcze znana treść orzeczenia sądu powszechnego w przedmiotowej sprawie, to nie można przyjąć iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia orzeczenia sądu powszechnego w innej sprawie. W związku z tym wniosek uznano za niedopuszczalny i orzeczono o jego odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył pełnomocnik skarżącej Spółki. Jednakże postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2009r. (Sygn. akt I OZ 385/09) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił przedmiotowe zażalenie. W uzasadnieniu wskazano, iż bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął się z dniem doręczenia stronie skarżącej postanowienia, z którego wynika brak drogi przed sądami powszechnymi oraz w którym wskazano sąd administracyjny jako właściwy dla załatwienia sprawy. W związku z tym wniosek z dnia 16 grudnia 2008r., którym skrząca domagała się przywrócenia terminu do wniesienia skargi złożony został przed zaistnieniem sytuacji, w której można mówić o uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sadowoadministracyjnym. Następnie postanowieniem z dnia 28 maja 2009r. (Sygn. akt II SA/Ol 23/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę spółki A na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu. Podniesiono, iż w związku z tym, iż w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został rozpatrzony przez Sąd negatywnie, skargę wniesioną z uchybieniem 30-dniowego terminu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić. Natomiast w dniu 11 maja 2009r. pełnomocnik skarżącej Spółki ponownie wniósł za pośrednictwem organu skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" umarzające postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w "[...]" przy ulicy A oznaczonej nr "[...]" o powierzchni "[...]" wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazał, iż skarżący do dnia otrzymania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawał w błędnym przekonaniu o właściwym momencie ustania przyczyny uchybienia terminu, którym w jego ocenie był fakt uzyskania wiedzy o niedopuszczalności drogi sądowej przed sądem powszechnym. W związku z tym w ocenie pełnomocnika skarżącej w dniu otrzymania ostatecznego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie ustała przyczyna uchybienia terminu, od której należy liczyć 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślono, iż w świetle powyższych okoliczności uchybienie terminu do wniesienia skargi nie było przez skarżącego zawinione, a wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi został wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) do przesłanek warunkujących skuteczność wniosku o przywrócenie terminu zalicza się: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony, złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. Wskazać należy, iż kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiążę się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 1998r. sygn. akt I SA/Gd 1194/97, niepublikowany, postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001r. sygn. akt I SA 1735/00 niepublikowany). Przywrócenie terminu zatem uzasadniają takie obiektywnie istniejące okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie określonym przepisami prawa. Zanim jednak Sąd przystąpi do oceny, czy zachodzi przesłanka braku winy, w pierwszej kolejności musi zbadać dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu. W myśl bowiem art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż przeszkoda do wniesienia skargi w terminie ustała z momentem doręczenia skarżącej Spółce postanowienia sądu powszechnego, z którego wynikał brak drogi przed sądami powszechnymi oraz w którym wskazano sąd administracyjny jako właściwy do załatwienia sprawy. Stanowisko to zostało potwierdzone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009r. wydanym w niniejszej sprawie. Postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie odrzucające pozew zostało wydane w dniu 14 stycznia 2009r. Do pisma z dnia 5 lutego 2009r. skierowanego do tut. Sądu pełnomocnik strony skarżącej dołączył odpis ww. postanowienia co potwierdza skuteczne doręczenie stronie skarżącej tego postanowienia. Natomiast skarżąca Spółka wniosła o przywrócenie uchybionego terminu dopiero w dniu 11 maja 2009r. Powołała się przy tym na fakt toczącego się postępowania w sprawie wcześniej odrzuconego wniosku o przywrócenie terminu oraz podniosła, iż dopiero w dniu otrzymania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego ustała przyczyna uchybienia terminu. W ocenie Sądu stanowisko strony skarżącej nie jest uzasadnione. Nie ulega wątpliwości – co potwierdził w swoim postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 4 czerwca 2009r. (Sygn. akt II FZ 167/09) - iż okoliczność toczącego się przed WSA, a następnie NSA postępowania w przedmiocie wcześniejszego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Termin art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma bowiem charakter obiektywny, liczy się go od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, a nie od dnia, w którym strona dowiedziała się ostatecznie o jego uchybieniu. Zatem uznać należy, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym na podstawie art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.