II SA/Ol 575/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na działalność Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. postanawia odrzucić skargę. A. S. wniósł skargę na działalność Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., M. M. – D., zarzucając jej niestosowne zachowanie wobec siebie oraz nierozpatrywanie złożonych pism, a także nasyłanie Policji w celu pozbycia się go z budynku Ośrodka. Jednocześnie skarżący wniósł o wszczęcie wobec wymienionej postępowania dyscyplinarnego i karnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. działający z upoważnienia Burmistrza B. wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku - o jej oddalenie. Podniesiono, iż w związku z tym, że przedmiotem skargi jest działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. organem właściwym do jej rozpoznania jest Rada Miejska w B. Jednocześnie wskazano, iż zarzuty stawiane przez skarżącego są nieprawdziwe, bowiem to skarżący nagminnie obraża i pomawia pracowników organu w licznych pismach kierowanych do szeregu instytucji, w tym także Zastępcę Dyrektora Ośrodka, co potwierdza wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia "[...]", którym skarżący został uznany za winnego znieważania i pomawiania M. M.– D. Zaznaczono przy tym, iż wszelkie pisma A.S. przesłane do Ośrodka są rozpatrywane w postaci decyzji administracyjnej lub w innej formie pisemnej, a skarżący jest wzywany do osobistego stawiennictwa tylko w sytuacji złożenia pisma odręcznego, które jest nieczytelne, niezrozumiałe w swojej treści, zawierające niesprecyzowane wnioski i żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym na stronie internetowej NSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę do rozpoznania niniejszej skargi właściwa jest Rada Miejska w B., a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. Zgodnie bowiem z art. 229 pkt 3 Kpa do rozpatrywania skarg dotyczących zadań lub działalności kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jakim jest Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej właściwa jest rada gminy (miasta). Przy czym wskazać należy, iż Zastępca Dyrektora MOPS wykonuje swoje zadania jedynie w zastępstwie Dyrektora MOPS i wyłącznie w zakresie powierzonych mu zadań. Zatem jego działanie należy traktować tak samo jak działanie Dyrektora MOPS. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.