II SA/Ol 580/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2010r. sprawy ze skargi A. S. na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. akt sprawy wynika, że w dniu 13 kwietnia 2010r., A.S. nadesłał do tut. Sądu pocztą elektroniczną (e-mail) skargę na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. i jego zastępcy. Zarzucił w niej, brak reakcji służbowej Dyrektora na "poczynania" swojego zastępcy w postaci nie udzielania odpowiedzi na wnoszone przez niego za pośrednictwem Urzędu Miasta B. skargi. Wniósł o zwolnienie w/w osób z pracy i wszczęcie wobec nich postępowania dyscyplinarnego i karnego na podstawie art. 2 Kodeksu karnego "przestępstwo skutkowe przez zaniechanie" oraz za nieprzestrzeganie art. 11 i 12 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych z uwagi na to, że jest ubogim, bezrobotnym inwalidą utrzymującym się z kwoty 444zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku, o jej oddalenie. Podniósł, iż skarżący wielokrotnie skarżył Dyrektora i Zastępcę Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. za brak nadzoru w sprawach rozpatrywania skarg. Ponadto podkreślił, że wszystkie skargi kierowane bezpośrednio do organu pomocy społecznej są rozpatrywane bez zbędnej zwłoki a skarżący otrzymuje na nie odpowiedzi o czym świadczą jego podpisy na zwrotnych potwierdzeniach odbioru. W przypadku nieczytelnej skargi, skarżący jest wzywany do uzupełnienia braków formalnych w określonym terminie wraz z pouczeniem o skutkach niestawiennictwa. Wniesiono o odrzucenie skargi, bowiem z jej analizy wynika, że winna być ona przedmiotem rozpoznania przez Radę Miejską w B., skoro dotyczy, zdaniem skarżącego, działalności Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym na stronie internetowej NSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę do rozpoznania niniejszej skargi właściwa jest Rada Miejska w B., a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. Zgodnie bowiem z art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, do rozpatrywania skarg dotyczących zadań lub działalności kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, którym jest także Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, właściwa jest rada gminy (miasta). Skarga powszechna jest bowiem odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji. .