II SA/Ol 607/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę. WSNpost 1 - sentencja postanowienia W dniu 14 czerwca 2010 r. A. S. (drogą e-mailową) przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na działalność zastępcy dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., zarzucając jej niewłaściwe wykonywanie obowiązków służbowych. Skarżący podał, że niezasadnie wystosowano do niego pisma z dnia 11 czerwca 2010 r. nr "[...]" i z dnia 14.06.2010 r. nr "[...]". Na wezwanie Sądu z dnia 28 czerwca 2010 r. skarżący podpisał nadesłaną skargę· W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie. Wyjaśnił, że z chwilą otrzymania pisma, wniosku lub skargi zastępca dyrektora MOPS uruchamia procedurę zgodną z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 roku w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. z dnia 22 stycznia 2002 roku Nr 5, poz. 46). W przypadku złożenia pism nieczyteInych, w szczególności własnoręcznych oraz pism, z których treści nie można ustalić właściwie podmiotu skargi i wniosku, zainteresowany jest wzywany w celu złożenia dodatkowych wyjaśnień, uzupełnienia sprecyzowania wnoszonych kwestii i pouczany jest o konsekwencjach niestawiennictwa. W bieżącym roku wystosowano do skarżącego ponad 30 wezwań. Urząd Miasta przekazuje do organu pomocy społecznej do rozpatrzenia pisma według właściwości rzeczowej i kompetencji merytorycznej. Powołane w skardze pisma MOPS dotyczą wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, w sposób umożliwiający właściwe odczytanie treści pisma Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum należało zatem zbadać dopuszczalność skargi. Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu 2 Sygn. akt II SA/Ol 607/10 przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników (tak m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227 - art. 240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest działalność zastępcy kierownika organu pomocy społecznej. Do rozpoznania niniejszej skargi nie jest jednak właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie lecz Rada Miejska w B. Skarga na kierownika (jego zastępcę, pracownika) organu administracji rozpoznawana jest bowiem w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów zawartych wart. 3 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji. 3