II SA/Ol 610/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lipca 2009r. sprawy ze skargi D.G. i J.G. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego uchwałą rozpatrującą skargę na działalność Burmistrza "[...]" postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że uchwałą Nr "[...]" z dnia "[...]" Rada Miejska w "[...]" – powołując art. 229 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego - uznała za nieuzasadnioną skargę D.G., J.G. i T.G. z dnia 28 lutego 2009r. na zaniechanie działania oraz naruszenie interesu strony w postępowaniu administracyjnym przez Burmistrza "[...]". W uzasadnieniu uchwały organ podniósł, iż skarżący zarzucili, że w toku postępowania administracyjnego domagali się dołączenia do akt postępowania brakującej korespondencji urzędowej i nie otrzymali w tej sprawie żadnych wyjaśnień. Rada rozpatrując skargę wskazała, że Burmistrz wystąpił do skarżących z pismem o sprecyzowanie o jakie pisma chodzi i do kogo były kierowane, a wystąpienie to było uzasadnione obszerną korespondencją prowadzoną ze skarżącymi w licznych sprawach, zatem skarga na postępowanie Burmistrza była nieuzasadniona. Pismem z dnia 2 kwietnia 2009r. skarżący wezwali Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa, do którego w ich ocenie doszło przy wydaniu uchwały z dnia "[...]". W kolejnej uchwale Nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego złożonego przez Pana D.G. oraz Państwa T. i J. G. z dnia 2 kwietnia 2009r. dotyczącego Uchwały Nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]" z dnia "[...]" Rada uwzględniła wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uchyliła uchwałę nr "[...]". W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że odpowiedź Burmistrza udzielona skarżącym na zgłoszone przez nich wnioski nie załatwiała żądania strony, a odnalezienie dokumentów i udzielenie informacji, przy zachowaniu należytej staranności przez pracowników urzędu, było możliwe i konieczne W skardze na powyższą uchwałę skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie – D.G. i J.G. opisali przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie ich skargi na działalność Burmistrza, jak również przebieg wadliwie w ich ocenie prowadzonego postępowania administracyjnego, podnieśli, że nieuwzględnienie przez Radę Miejską zgłoszonych przez nich wniosków w całości skutkuje sankcjonowaniem przez tę radę patologii w przestrzeganiu prawa przez urzędników państwowych i wnieśli o wyciągnięcie konsekwencji prawnych wobec Burmistrza "[...]" oraz zadośćuczynienie w postaci przeprosin i wpłatę pięciu tysięcy złotych na rzecz Przedszkola Miejskiego w "[...]". W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w "[...]" wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są jednak właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych, wnoszonych w trybie określonym w dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a więc skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Sądy te nie są także właściwe do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w tym trybie, a zatem i do kontroli legalności rozstrzygnięć wydawanych na skutek rozpoznania tych skarg (por. postanowienie NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, niepublikowane, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2006r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005). W niniejszej sprawie nie może budzić żadnych wątpliwości, że zaskarżona uchwała Rady Miejskie została podjęta w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Była ona bowiem wynikiem rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą zapadłą po rozpoznaniu skargi na działalność Burmistrza. Zatem przedmiot postępowania ( działalność Burmistrza "[...]") był tożsamy w obydwu podjętych przez organ uchwałach i obie one zapadły na skutek rozpatrzenia skargi powszechnej. Skoro takie uchwały nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.