II SA/Ol 632/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2018 r. wniosku P. R. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). W dniu 20 lipca 2018 r. (data nadania przesyłki) P. R. (dalej też jako: "skarżący") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" r., nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia "[...]" r., wymierzającą skarżącemu karę w kwocie 5000 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia. W dniu 6 września 2018 r. skarżącemu został doręczony odpis zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 14 września 2018 r. skarżący uiścił przelewem bankowym na konto Sądu kwotę 200 zł, tytułem: sygn. akt II SA/Ol 632/18. Postanowieniem z dnia 18 września 2018 r. Sąd odrzucił skargę i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że skarżący uiścił wpis jeden dzień po terminie, gdyż wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 13 września 2018 r. (czwartek). Sąd wskazał, że zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Powyższe postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 25 września 2018 r. W dniu 28 września 2018 r. P. R. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Wskazał, że opóźnienie w opłacie wynikło z jego wyjazdu służbowego, a dokumenty o opłacie zabrał ze sobą, nie upoważniając nikogo z pracowników do uiszczenia opłaty za wpis. Do wniosku załączył oświadczenie kontrahenta, potwierdzające, że w dniach 7-13 września 2018 r. przebywał za granicą w celu omówienia warunków współpracy na rok 2018/2019. W wykonaniu wezwania Sądu, skarżący uiścił w wyznaczonym terminie wpis od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018r. poz. 1302), dalej jako: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W rozpatrywanym przypadku skarżący uchybił terminowi do uiszczenia wpisu od skargi, gdyż mimo wyraźnego pouczenia zawartego w doręczonym zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, uiścił wymagany wpis od skargi jeden dzień po wyznaczonym, zawitym siedmiodniowym terminie. Stosownie do art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 4 równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest zasadniczo od dwóch przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Analizując spełnienie pierwszego z wymienionych warunków Sąd uwzględnił, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu w dniu 25 września 2018 r., kiedy doręczone mu zostało postanowienie o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu, a w dniu 28 września 2018 r. wystąpił z przedmiotowym wnioskiem. W związku z tym należało przyjąć, że skarżący zachowała termin wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku. Zważyć należy bowiem, iż termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu (tak: NSA w postanowieniu z dnia 20 sierpnia 2010r. sygn. akt II OZ 779/10, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący uiścił też należny wpis od skargi, zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. Przytoczone we wniosku argumenty nie pozwalają jednak uznać, że skarżący bez swej winy uchybił terminowi do uiszczenia wpisu. Podnieść należy, nawiązując do wypracowanych i utrwalonych poglądów doktryny i judykatury, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a jedyną możliwością jego przywrócenia jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona mimo starań nie mogła dokonać czynności w terminie. Strona zatem musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (tak też WSA w Gliwicach w post. Z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/GL 647/04). Podkreślić należy, że termin może być przywrócony tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. W warunkach niniejszej sprawy nie można stwierdzić wystąpienia okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący podał, że w wyznaczonym terminie miał wyjazd służbowy i dokumenty zabrał ze sobą, nie upoważniając nikogo do uiszczenia opłaty za wpis. Nie wskazał jednak, dlaczego przed wyjazdem zaniedbał wykonania obowiązku, mimo wyraźnego pouczenia o skutkach uchybienia terminu. Sam wyjazd służbowy nie stanowi okoliczności, która mogłaby usprawiedliwiać niewykonanie nałożonego obowiązku, gdyż nie był niezależny od woli skarżącego. Poza tym, w dobie powszechnego dostępu do Internetu i telefonii komórkowej, skarżący mógł wykonać przelew z konta bankowego, albo zlecić to pracownikowi, tym bardziej, że jak deklaruje, miał przy sobie dokumenty zawierające niezbędne dane do wykonania zlecenia. Argumentacja skarżącego tylko potwierdza, że nie dochował należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Z powyższych względów wniosek o przywrócenie terminu podlegał odmownemu załatwieniu - po myśli art. 86 § 1 p.p.s.a., co uzasadniało też zwrot uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi w kwocie 200 zł.