II SA/Ol 632/25

PostanowienieWSA w Olsztynie2025-10-20

Skład orzekający: Beata Jezielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady powiatu rozpatrującą skargę na działalność kierownika i pracownika urzędu oraz starostwa, wniesioną w trybie art. 227 k.p.a., podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, w tym skarg na uchwały organów rozpatrujących skargi dotyczące nienależytego wykonywania zadań przez urzędników. Tego typu skargi są rozpatrywane w trybie Działu VIII k.p.a. i nie mieszczą się w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym skarga na uchwałę rady powiatu rozpatrującą skargę w trybie art. 229 pkt 4 k.p.a. jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na uchwałę Rady Powiatu, która uznała za bezzasadną jego skargę na działalność kierownika i pracownika Powiatowego Urzędu Pracy oraz pracownika Starostwa Powiatowego. Skarżący domagał się uchylenia uchwały, wyciągnięcia konsekwencji wobec wskazanych osób i wypłaty zadośćuczynienia. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niedopuszczalność jej rozpoznania przez sąd administracyjny w świetle orzecznictwa.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na uchwałę Rady Powiatu w K. z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr (...) w przedmiocie rozpatrzenia skargi na kierownika i pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w K. oraz pracownika Starostwa Powiatowego w K. postanawia odrzucić skargę. S. T. (dalej jako: skarżący) wniósł skargę na uchwałę Rady Powiatu w K. z 28 sierpnia 2025 r., uznającą za bezzasadną jego skargę złożoną na działalność kierownika i pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w K. oraz pracownika Starostwa Powiatowego w K. Skarżący zarzucił naruszenie prawa i wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały, a także o wyciągnięcie konsekwencji z pracy wskazanych w skardze osób i wypłacenie zadośćuczynienia w wysokości 1000 zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, bądź też alternatywnie o jej oddalenie w całości. Wskazał, że kwestionowana uchwała została podjęta w wyniku rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a., zaś w orzecznictwie sądowym ugruntowane jest stanowisko, że ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Podnieść należy, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zauważyć zatem należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kontrola sądów administracyjnych polega bowiem na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej wyłącznie w wyżej wskazanym zakresie. W związku z tym należy wyjaśnić, że sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) k.p.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego od dawna panuje pogląd, że sprawy z tego zakresu nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 kwietnia 2001r., sygn. akt I SA 2668/00, postanowienie z 21 września 2001r., sygn. akt I SA 2347/01, wyrok z 20 lipca 2004r., sygn. akt OSK 650/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1300/08, dostępne w CBOSA). W orzeczeniach tych wskazuje się, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, ani też do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji działania administracji publicznej będące przedmiotem takich skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały Rady Powiatu uznającej skargę na działalność kierownika i pracownika Powiatowego Urzędu Pracy oraz pracownika Starostwa Powiatowego za bezzasadną. Skarga ta została rozpoznana przez Radę Powiatu w trybie art. 229 pkt 4 k.p.a. Zatem z wyżej podanych względów skarga na przedmiotową uchwałę, wniesiona do sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło