II SA/Ol 636/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Irena Szczepkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: A.J od orzekania w sprawie ze skargi A.Z. na Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt II SAB/Ol 74/09 w przedmiocie bezczynności w wydaniu decyzji dotyczącej urlopu wypoczynkowego za rok 2009 postanawia oddalić wniosek WSA/pos.1- sentencja postanowienia W dniu 14 czerwca 2010 r. A.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę o wymierzenie Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej w O. grzywny za niewykonanie wyroku tego Sądu z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt II SAB/Ol 74/09, nakazującego organowi rozpoznanie odwołania od decyzji organu I instancji. Na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. Skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędzi A.J. od orzekania niniejszej sprawie na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a w zw. z art. 183 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż sędzia A.J. podlega wyłączeniu z mocy ustawy, na skutek orzekania w sprawie o sygn. akt II SAB/Ol 74/09, w której zapadł wyrok WSA w Olsztynie z dnia 26 stycznia 2010 r. uwzględniający skargę skarżącego na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w wydaniu decyzji w przedmiocie urlopu wypoczynkowego za rok 2009. Przed rozpoznaniem sprawy sędzia A.J. złożyła oświadczenie, że między nią a żadną ze stron lub jej przedstawicielem w niniejszej sprawie nie zachodzi okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznaniu tej sprawy. Ponadto oświadczyła, że w niniejszej nie zachodzi żaden z powodów wyłączenia z mocy ustawy, wymienionych w art. 18 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Sąd uznał dopuszczalność złożenia wniosku o wyłączenie sędziego na podstawie art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm., zwanej dalej w skrócie Ppsa), który zawiera przesłanki wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 271 pkt 1 ustawy Ppsa możliwość ewentualnego, późniejszego żądania wznowienia postępowania uzależniona jest od wykazania przez stronę, że przed uprawomocnieniem orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia. Na tle tego przepisu w doktrynie został sformułowany pogląd, który podziela Sąd orzekający w niniejszym składzie, że nie można skutecznie żądać wznowienia postępowania, jeżeli strona wcześniejszego wystąpienia o wyłączenie sędziego, bądź zaniedbała wcześniejszego wystąpienia o wyłączenie sędziego, bądź gdy jej wniosek został oddalony przed uprawomocnieniem się wyroku (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX a Wolters Kluwers business, Warszawa 2009, s 750). Tym samym za dopuszczalne należało uznać złożenie wniosku o wyłączenie sędziego na podstawie art. 18 § 1pkt 6a Ppsa. Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie może jednak odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 18 § 1pkt 6a Ppsa sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Wykładnia gramatyczna powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, przesłanka ta ma zastosowanie wyłącznie w sprawach skarg na decyzje i postanowienia. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga A.Z. dotyczy niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2010 r. , sygn. akt II SAB/Ol 74/09 uwzględniającego skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w sprawie wydania decyzji dotyczącej urlopu wypoczynkowego za rok 2009. Skarga na działalność organu (niewykonanie wyroku sądu) nie mieści się zatem w dyspozycji art. 18 § 1 pkt 6a Ppsa, gdyż nie jest to skarga na decyzję lub postanowienie. Treść art. 18 § 1 jednoznacznie wskazuje, że zawarte w nim wyliczenie jest wyczerpujące. Z uwagi na wskazany wyżej charakter tego wyliczenia przyjmuje się, ze objęte w nim przyczyny wyłączenia sędziego nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Mając powyższe na uwadze uznać należało, że nie ma przeszkód prawnych, aby sędzia A.J., która brała udział w wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu w sprawie o sygn. akt II SAB/Ol 74/09, uczestniczyła w rozpoznaniu skargi na niewykonanie przez organ tego wyroku. Ponadto Sąd po zapoznaniu się z oświadczeniem sędzi A.J. nie stwierdził zaistnienia innych przesłanek, które by skutkowały wyłączeniem tego sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy. Z tych też powodów, na podstawie art. 22 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek skarżącego jako niezasadny należało oddalić.