II SA/Ol 661/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janina Kosowska Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Protokolant Sekretarz sądowy Grzegorz Knop po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę sieci kablowej oddala skargę. Po rozpatrzeniu wniosku inwestora Spółki A, Starosta decyzją nr "[...]" z dnia "[...]" odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbudowę sieci kablowej na działkach nr "[...]" i "[...]", do zasilania domów letniskowych na działkach nr 2/2 i 2/3 położonych w obrębie M., gm. S. Podstawą rozstrzygnięcia był art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) – zwanej dalej: pr.bud. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że ze złożonego wniosku, warunków technicznych wydanych przez administratora sieci oraz projektu budowlanego wynika, iż z projektowanej sieci będą zasilane domy na działkach nr 2/2 i 2/3 w obrębie M., gm. S. W trakcie przeprowadzonego postępowania ustalono, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]" nakazał E.S. rozebrać samowolnie wybudowany budynek letniskowy na działce nr 2/2 oraz decyzją z dnia "[...]" nakazał E. i J.D. rozebrać samowolnie wybudowany budynek letniskowy na działce nr 2/3. Zgodnie z art. 35 ust. 5 pr.bud., właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego wydano nakaz rozbiórki. Od powyższej decyzji inwestor wniósł odwołanie podnosząc, że art. 35 ust. 5 pr.bud. nie ma w rozpatrywanej sprawie zastosowania, gdyż działki nr "[...]" i "[...]", na których zaprojektowano urządzenia, nie są objęte nakazem rozbiórki. Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że rzeczywiście nowy odcinek kabla oraz złącze kablowo-licznikowe zaprojektowano na działkach nr "[...]" i "[...]". Jednak urządzenia te mają być zrealizowane w celu zasilania w energię elektryczną domów letniskowych na działkach nr 2/2 i 2/3 – wynika to z wniosku o pozwolenie na budowę. Domy letniskowe znajdujące się na działkach nr 2/2 i 2/3 podlegają natomiast nakazowi rozbiórki na podstawie decyzji ostatecznych. Zmiana warunków przyłączenia, dotycząca miejsca zainstalowania złącza kablowo-pomiarowego, z usytuowania w linii rozgraniczającej działki nr 2/2 i 2/3 na usytuowanie w granicy działki nr "[...]" od strony działki nr "[...]" i drogi dojazdowej, nie zmienia faktu, iż projektowana inwestycja ma na celu zasilanie w energię elektryczną budynków letniskowych na działkach nr 2/2 i 2/3. Nie można zatem uznać, że projekt zagospodarowania terenu nie dotyczy działek nr 2/2 i 2/3. Na powyższą decyzję inwestor wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia oraz decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez: - błędną wykładnię przepisu art. 35 ust. 5 pr.bud poprzez przyjęcie, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi przewidziana w tym przepisie przesłanka nakazująca wydanie decyzji odmownej, w sytuacji gdy działki nr "[...]" i "[...]", których dotyczył wniosek skarżącego, nie są objęte nakazem rozbiórki – sprawa natomiast dotyczy budowy nowego odcinka kabla oraz złącza kablowo-licznikowego; - naruszenie art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej k.p.a., bowiem zaskarżona decyzja nie jest zgodna z interesem społecznym i słusznym interesem obywateli, prowadzi ona do wykładni rozszerzającej art. 35 ust. 5 pr.bud. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 21 listopada 2011 r. strona skarżąca podniosła, że rozpoznawana sprawa dotyczy zgłoszenia robot budowlanych organowi, gdyż zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20 pr.bud., budowa przyłączy elektroenergetycznych nie wymaga pozwolenia na budowę. Nie ma natomiast przepisu uniemożliwiającego zgłoszenie robót budowlanych, jeżeli na terenie, którego dotyczy zgłoszenie, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stanowił art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W przywołanym przepisie wprowadzono jednoznacznie brzmiący nakaz dla organu administracji architektoniczno-budowlanej do odmowy zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie objętym projektem zagospodarowania działki lub terenu znajduje się obiekt budowlany, objęty nakazem przymusowej rozbiórki. W rozpoznawanej sprawie przez stronę skarżącą został złożony wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na rozbudowę sieci kablowej na działkach nr "[...]" i "[...]", w celu zasilania domów letniskowych na działkach nr 2/2 i 2/3 położonych w obrębie M., gm. S. Jednakże na działkach nr 2/2 i 2/3 znajdują się domy letniskowe, podlegające nakazowi rozbiórki na podstawie ostatecznych decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W świetle jednoznacznie brzmiącej regulacji art. 35 ust 5 pr.bud. należy uznać, że organy obu instancji nie mogły wydać w niniejszej sprawie innych decyzji niż odmowne. Organy słusznie uznały, że przedstawiony przez inwestora projekt dotyczy nie tylko działki nr "[...]" i "[...]", lecz również działek nr 2/2 i 2/3. Z przedłożonego projektu wynika bowiem, że dotyczy on rozbudowy sieci kablowej do zasilania w energię elektryczną domów letniskowych na działkach nr 2/2 i 2/3. Znajdujące się na tych działkach domy letniskowe podlegają nakazowi rozbiórki. W tej sytuacji ustalenie przez organy istnienia na terenie objętym projektem zagospodarowania obiektu budowlanego objętego nakazem rozbiórki stanowiło negatywną przesłankę do wydania pozytywnej dla inwestora decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Nie można również zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że w sprawie nie było wymagane pozwolenie na budowę, lecz wystarczające było dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi, gdyż sprawa dotyczy budowy przyłącza elektroenergetycznego. Ze znajdującego się w aktach sprawy wniosku i dołączonego do niego projektu wynika, że inwestor chciał rozbudować istniejącą sieć kablową. Pojęcie sieci występuje w art. 3 pkt 3 pr.bud. oraz w art. 29 ust. 2 pkt 11 pr.bud. Zgodnie z tymi przepisami, sieci stanowią jeden z typów budowli, przy czym pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych. Z art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2006 r., nr 89, poz. 625 ze zm.) wynika, że sieci to instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego. Natomiast definicję przyłącza wprowadza rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego (Dz.U. nr 93, poz. 623 ze zm.), które zostało wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 9 ust. 3 i 4 ustawy Prawo energetyczne. Zgodnie z § 2 pkt 15 tego rozporządzenia, przyłącze to odcinek lub element sieci służący do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu, o wymaganej przez niego mocy przyłączeniowej, z pozostałą częścią sieci przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na rzecz podmiotu przyłączanego usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej. Należy również zwrócić uwagę na przepisy zawarte w rozdziale 2 rozporządzenia, zatytułowanym "Kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie oraz warunki przyłączenia do sieci", gdzie poza tymi kryteriami uregulowano także kwestie dotyczące podstaw przyłączenia do sieci, wymogi odnoszące się do wniosku o określenie warunków przyłączenia i elementy jakie obejmują takie warunki wydawane przez przedsiębiorstwo energetyczne. W myśl zawartego w tym rozdziale § 5, wymagania techniczne w zakresie przyłączania do sieci urządzeń wytwórczych, sieci dystrybucyjnych elektroenergetycznych, urządzeń odbiorców końcowych, połączeń międzysystemowych oraz linii bezpośrednich określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Należy zatem stwierdzić, że przyłącze to coś, co służy do połączenia. Jest to zatem taki odcinek lub element sieci, który służy tylko połączeniu urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu będącego osobą fizyczną lub prawną z siecią przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na rzecz podmiotu przyłączanego usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej (wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 grudnia 2010 r., II SA/Kr 722/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można zatem uznać, że w rozpoznawanej sprawie chodziło o budowę przyłącza, które miało służyć połączeniu urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu będącego osobą fizyczną lub prawną z siecią przedsiębiorstwa energetycznego. Wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę został bowiem złożony przez inwestora – przedsiębiorstwo energetyczne i dotyczył rozbudowy należącej do niego sieci, na co zgodnie z art. 28 pr.bud., wymagane jest pozwolenie na budowę. Nie można również zgodzić się ze stroną skarżącą, że zaskarżona decyzja narusza art. 107 k.p.a. W przepisie tym ustawodawca wskazał jakie elementy składowe powinny znaleźć się w wydanej przez organ decyzji administracyjnej. Decyzje organów obu instancji zawierają wymagane składniki. Wobec powyższego, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.