II SA/Ol 668/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.L. o całkowite lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G.L. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wygaszenia użytkowania do nieruchomości postanawia odmówić zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi G.L. zwróciła się o całkowite lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu stwierdziła, iż nie może ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ogóle nie ma pieniędzy. Z trudnością opłaca KRUS. Z reguły prosi wcześniej o rozłożenie ubezpieczenia na raty. Jej sytuacja finansowa i rodzinna nie zmieniła się w stosunku do tej, jaką przedstawiła w toczącej się sprawie o sygn. akt II SA/Ol 306/13. Według oświadczenia, skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z mężem. Jego emerytura, wynosząca 2019,17 zł brutto (potwierdzenie wypłaty - k. 12 akt), jest ich jedynym dochodem. Majątek to: współwłasność gospodarstwa rolnego - domu do kapitalnego remontu o pow. 108,40 m² i gruntu o pow. 3,5592 ha, samochód marki Polonez (2000 r.), stary sprzęt rolniczy oraz 7 kóz, na które nie ma zbytu. 18 lipca 2014 r. skarżącej doręczone zostało wezwanie (k. 19, 21) do złożenia w terminie 7 dni oświadczenia wskazującego, w jakim zakresie jest w stanie ponieść koszty sądowe (zastrzeżono, iż należy się przy tym odnieść do zdolności wcześniejszego ponoszenia kosztów w innych sprawach) oraz wyszczególniającego kategorie ponoszonych wydatków z ich uśrednioną miesięczną wysokością, a także dostarczenia wyciągów z rachunków bankowych z ostatnich 6 miesięcy (w przypadku nieotrzymania tych wyciągów z powodu braku operacji na rachunkach - oświadczenia o wysokości sald w określonych miesiącach). Mimo, iż skarżąca została pouczona, iż niezastosowanie się do wezwania może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy, nie udzieliła na nie żadnej odpowiedzi. W tym stanie rzeczy stwierdza się, co następuje: Jak wynika z unormowania zawartego w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami; w skrócie p.p.s.a.), zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu istnienia takowej okoliczności spoczywa więc na wnioskodawcy. Jeżeli oświadczenie zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest obowiązany złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jego stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie (tak Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 182/09, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.