II SA/Ol 67/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K., S. K. i Z. K. o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie : "[...]" oraz referendarzy "[...]" w sprawie ze skargi R. K., S. K. i Z. K. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wniesienia odrębnych podań do właściwych organów postanawia oddalić wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie "[...]" oraz referendarzy "[...]" WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 16 marca 2009r. R. K., S. K. i Z. K. złożyli wniosek o wyłączenie od dalszego rozpoznawania ich sprawy sędziów WSA w Olsztynie: "[...]" oraz referendarzy tego Sądu "[...]". W uzasadnieniu wniosku wskazali, że podstawą ich żądania jest naruszanie przez wskazane osoby przepisów prawa i zasad niezawisłości sędziowskiej, a także, iż działały one w "układzie" ze służbami weterynaryjnymi i Wojewodą, a wyroki wydawane były na szkodę skarżącego R. K. Także wnioski o przyznanie prawa pomocy nie były uwzględniane, a nawet gdy prawo pomocy było przyznane, to wyznaczeni adwokaci działali na korzyść urzędu i Sądu ze szkodą skarżących. Zarządzeniem z dnia 18 marca 2009r. skarżący zobowiązani zostali do sprecyzowania wniosku poprzez podanie okoliczności, odrębnie do każdego referendarza i sędziego, potwierdzających istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego lub referendarza w sprawie o sygnaturze II SA/Ol 67/08. W odpowiedzi na to zarządzenie skarżący podnieśli, że wskazani we wniosku sędziowie i referendarze naruszyli ich prawa obywatelskie oraz zasady niezawisłości sędziowskiej, a zarzuty są uzasadnione znanymi w sprawie faktami, które nie wymagają podania okoliczności odrębnie w stosunku do każdego sędziego i referendarza. Zarzucili, że ich sprawy były celowo przeciągane, rozstrzygnięcia z góry przesądzone, a ponadto przytoczyli ponownie okoliczności powołane w piśmie z 16 marca 2009r. Pozostałe zarzuty dotyczyły wadliwego, zdaniem skarżących, działania organów administracji publicznej. Wszyscy wskazani we wniosku sędziowie i referendarze złożyli do akt sprawy oświadczenia, w których stwierdzili, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w tej sprawie. Oświadczyli także, że nie są im znane żadne okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na ocenę ich bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy należy uznać za niezasadny. Zgodnie z dyspozycją art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Z mocy art. 24 cytowanej ustawy przepis ten ma zastosowanie także do referendarza sądowego. Przede wszystkim należy wskazać skarżącym, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów czy referendarzy postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. ich wyłączenie. Oceny tej nie mogą zmienić subiektywne przekonania co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania przez sędziów i referendarzy w danej czy też innych wcześniej rozpoznawanych sprawach. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż skarżący kwestionują zasadność rozstrzygnięć wydanych w sprawach z udziałem tego sędziego, nawet jeżeli dopuściłby się on uchybień procesowych. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też odnośnie do sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń sądu pierwszej instancji. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 września 2008r. sygn. akt I OZ 665/08) Zarzuty zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy zgłoszone przez skarżących należy uznać za gołosłowne, ogólnikowe i niepoparte żadnymi dowodami. Wskazanie, iż osoby orzekające w sprawie łamały przepisy prawa i zasady niezawisłości sędziowskiej oraz pozostawały w bliżej nieokreślonym "układzie" z organami administracji publicznej, bez wskazania konkretnych sytuacji, do których te zarzuty zdaniem skarżących mają odniesienie, nie może zostać przez Sąd uznane za przesłankę skutkującą wyłączeniem sędziów i referendarzy, zwłaszcza, iż wszyscy wskazani we wniosku sędziowie i referendarze oświadczyli, że nie istnieją w sprawie okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności . Należy także podnieść, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata zaufania do bezstronności sędziego wynikająca z urojeń lub przeczuleń strony. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie skarżących o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może ono być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2008r. sygn. akt II FZ 60/08). Pogląd ten Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, z mocy art.19 p.p.s.a. w związku z art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a i art. 24 p.p.s.a., oddalił wniosek skarżących jako niezasadny.