II SA/Ol 677/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na uchwałę Rady Gminy z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie wysokości opłat za korzystanie z urządzeń użyteczności publicznej postanawia: odrzucić skargę Uchwałą z dnia "[...]" r., Nr "[...]", Rada Gminy , działając na podstawie art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43) ustaliła wysokość opłat za korzystanie z urządzeń użyteczności publicznej. Skargę na powyższą uchwałę wniósł J. L., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego D. B., żądając jej uchylenia w części dotyczącej § 1 ust. 1 oraz § 2. ust. 1. Zaskarżonej uchwale zarzucił, iż została podjęta z naruszeniem: 1/ art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej, 2/ art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, 3/ interesu prawnego skarżącego, poprzez bezpodstawne pobranie opłaty za przyłączenie nieruchomości do czynnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Do skargi załączono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa "w postaci pobierania opłat za podłączenie nieruchomości do komunalnej sieci kanalizacyjnej i wodociągowej" z dnia 8 grudnia 2006 r., podpisane w imieniu skarżącego przez radcę prawnego D. B. oraz pismo z dnia 20 grudnia 2006 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, podpisane przez działającego z upoważnienia Wójta Gminy - Sekretarza Gminy. W odpowiedzi na skargę przewodnicząca Rady Gminy wywodziła, iż będąca przedmiotem skargi uchwała jest zgodna z obowiązującym prawem lokalnym na terenie Gminy. Gmina, odpowiadając na wezwanie Sądu, przesłała zwrotne potwierdzenie odbioru pisma z dnia 20 grudnia 2006 r., z którego wynika, iż odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pełnomocnik strony D. B. otrzymał dnia 2 stycznia 2007 r. Z kolei z nadesłanego przez pełnomocnika strony dowodu przesyłki listownej poleconej wynika, iż przedmiotowa skarga nadana została w urzędzie pocztowym dnia 10 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, iż niewątpliwie zaskarżona uchwała jest aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), tak więc na podstawie tego przepisu może być skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego. Przed rozpoznaniem takiej skargi Sąd zobowiązany jest jednakże do zbadania przesłanek jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.: zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") skargę na uchwałę rady gminy - wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której skarżącemu udzielona została odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem skargę na przedmiotową uchwałę należało wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, pismo z dnia 20 grudnia 2006 r. stanowiące odpowiedź Rady Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego dnia 2 stycznia 2007 r.. Natomiast skargę na powyżej wskazaną uchwałę Rady Gminy pełnomocnik J. L. wniósł w dniu 10 maja 2007 r., a zatem ze znacznym uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Z treści pisma z dnia 18 października 2007 r. zatytułowanego przez radcę prawnego D. B. "odpowiedź na wezwanie" wynika, iż strona skarżąca ma świadomość złożenia skargi po terminie. Nie mogą mieć jednak wpływu na rozstrzygnięcie okoliczności, którymi pełnomocnik usprawiedliwia opóźnienie w złożeniu skargi, ponieważ niewątpliwe jest, że skarga została złożona z uchybieniem terminu,a pełnomocnik skarżącego nie zgłosił wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy, skargę jako niedopuszczalną z powodu uchybienia terminu, Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.