II SA/Ol 687/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2021 r. sprawy ze skargi H. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie uznania za stronę postępowania dotyczącego lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę. H.R. (dalej jako "strona", "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie uznania za stronę postępowania dotyczącego lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że pismem z dnia 12 lutego 2021 r., skarżący wystąpił do Burmistrza o udostępnienie dokumentacji zgromadzonej w ramach postępowania wszczętego na wniosek z dnia 19 stycznia 2021 r., złożony przez A sp. z o.o. o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie studni nr 2A do poboru wody podziemnej w zastępstwie przeznaczonej do likwidacji studni nr 2 na terenie miejskiego ujęcia wody w K. na terenie działki nr "[...]", obręb 2 miasta K. Następnie, wnioskiem z dnia 16 lutego 2021 r., skarżący wystąpił o uznanie go za stronę postępowania w opisanej powyżej sprawie. W odpowiedzi na oba powyższe podania, pismem z dnia 18 lutego 2021 r., Burmistrz poinformował wnioskodawcę, że o wszczęciu postępowania w ww. sprawie poinformował na piśmie inwestora oraz właściciela nieruchomości, na której realizowana będzie planowana inwestycja, natomiast pozostałe strony - w drodze obwieszczenia. Wyjaśnił, że w ocenie organu, wnioskodawcy nie przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu. Na powyższe pismo Skarżący wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym wskazał, że od 17 września 2010 r. ma podpisaną umowę nr "[...]" o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków ze spółką A sp. z o.o. i wobec tego, nie jest mu obojętne, z jakiej studni będzie dostarczana woda do jego kranu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia "[...]" , stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu Kolegium, powołując art. 141 § 1 i 2 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.) zwanej dalej "k.p.a.", wskazało, że skarżący wniósł zażalenie na pismo Burmistrza, które nie jest postanowieniem, a tym bardziej takim postanowieniem, na które służy zażalenie. Było to pismo, w którym organ wyjaśnił, dlaczego nie uznał wnioskodawcy za stronę postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Kolegium wyjaśniło, że o uznaniu danej osoby za stronę postępowania bądź o odmowie uznania jej stronę nie orzeka się postanowieniem. Jedynie w odniesieniu do organizacji społecznej, na podstawie art. 31 § 2 k.p.a., wydaje się postanowienie o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Kolegium uznało, że z uwagi na to, że pismo Burmistrza z dnia 18 lutego 2021 r., nie stanowiło postanowienia, lecz pismo stanowiące odpowiedź na podania wnioskodawcy z dnia: 12 i 16 lutego 2021 r., zażalenie na pismo nie przysługuje i należało stwierdzić niedopuszczalność wniesienia zażalenia. W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu, skarżący podniósł, że gdyby Burmistrz w piśmie z dnia 18 lutego 2021 r., pouczył go o przysługujących mu prawach do odwołania się jak również o terminach, wówczas dostosowałby się do treści pouczenia, ale takiego pouczenia w piśmie nie było. To powoduje , że urzędnik samorządowy postępując w ten sposób, w jaki został potraktowany skarżący i rozstrzygniecie SKO, utrwala praktykę utrudniania innym mieszkańcom w dochodzeniu praw ustawowych np. dostępu do informacji publicznej. Skarżący wskazał na treść art. 8 i 9 k.p.a. Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotowa skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza postanowieniem niedopuszczalność odwołania. W związku z art. 144 k.p.a. przepis ten ma zastosowanie także do zażaleń. Z kolei, stosownie do przepisu art. 141 § 1 k.p.a., zażalenie przysługuje na wydane w toku postępowania postanowienie, gdy kodeks tak stanowi. W literaturze przedmiotu podnosi się również, że odwołanie (zatem również zażalenie), może być niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, takich jak brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego, czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Odwołanie może być niedopuszczalne również z przyczyn podmiotowych, tj. gdy zostało wniesione bądź przez osobę niemającą do tego legitymacji, bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych (zob. Marek Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego, wydanie XII, LEX-el, wyrok NSA z 11.12.2007 r., II OSK 1661/06, LEX nr 425381). W kontrolowanej sprawie, zdaniem Sądu, zachodzi przypadek przedmiotowej niedopuszczalności zażalenia, gdyż obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na pismo informujące o odmowie uznania za stronę postępowania. Wskazać ponadto należy, że zażalenie stanowi środek zaskarżenia aktu administracyjnego wydanego w toku postępowania i rozstrzygającego określoną konkretnym przepisem kwestię. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że dla bytu aktu administracyjnego nie jest konieczne określenie jego nazwy, a nawet nie jest konieczne zawarcie w nim wszystkich przewidzianych prawem elementów. Niezmienny jednak i trwały pozostaje pogląd, że ani decyzja, ani postanowienie nie istnieją bez elementu zasadniczego tj. bez rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, pismo Burmistrza z dnia 18 lutego 2021 r., żadnego rozstrzygnięcia nie zawiera. Organ w piśmie tym jedynie udzielił skarżącemu wyjaśnień co do przyczyn, dla których nie uznał, go za stronę postępowania, prowadzonego na wniosek spółki miejskiej A, dotyczącego wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego na budowę studni nr 2 A do poboru wody podziemnej w zastępstwie przeznaczonej do likwidacji studni nr 2 na terenie miejskiego ujęcia wody na terenie działki nr "[...]", obręb 2 miasta K.. W ocenie Sądu, wskazane pismo nie stanowi postanowienia, albowiem kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje takiej formy działania organu w celu ustalenia kręgu uczestników postępowania. W konsekwencji, więc nie ma możliwości zaskarżenia takiego pisma zażaleniem. W związku z powyższym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło, że zażalenie w przedmiotowej sprawie nie jest dopuszczalne. Z uwagi na to skargę, jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało oddalić.