II SA/Ol 695/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. W. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi C. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać adwokatowi K. W. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł netto powiększonej o należny podatek VAT. Postanowieniem z dnia 27 września 2011 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał C. A. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – adwokata K. W. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę skarżącego oraz przyznał na rzecz wyznaczonego adwokata kwotę 240 zł netto powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. W piśmie procesowym z dnia 9 stycznia 2012 r., adwokat ten, informując Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku, wniósł o przyznanie na jego rzecz wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostało uiszczone ani w całości ani w części. Do przedmiotowego pisma załączył kopię dowodu nadania opinii do skarżącego. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia). W warunkach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zauważyć należy, iż zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. OZ 720/04, (ONSAiWSA 2005/5/93), pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 ustawy, w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika. Fakt udzielenia pomocy prawnej, w razie wątpliwości, może także potwierdzić sama strona. W niniejszej sprawie, z wniosku wyznaczonego adwokata o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynikało, iż sporządził on i przesłał skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 12 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął jednak wniosek skarżącego o wyznaczenie "nowego pełnomocnika", w którym wskazał on, iż nie może zgodzić się z opinią "mecenasa podtrzymującego tezę o bezzasadności wniesienia skargi kasacyjnej (tylko jemu znanego powodu)". Z uwagi na treść przedmiotowego wniosku, w związku z koniecznością ustalenia, czy w niniejszej sprawie pomoc prawna została skarżącemu faktycznie udzielona, pismem z dnia 26 stycznia 2012 r., skarżący wezwany został do złożenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, kopii przesłanego mu przez pełnomocnika pisma, stanowiącego opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W wezwaniu skarżącego poinformowano jednocześnie, iż ma ono związek z wnioskiem wyznaczonego adwokata o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 stycznia 2012 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie przedłożył żądanej opinii. W tych okolicznościach przyjęto, że brak reakcji skarżącego na wskazane wyżej wezwanie oznacza, iż nie kwestionuje on faktu udzielenia mu przez wyznaczonego adwokata pomocy prawnej. Przyjęto bowiem, iż niezadowolenie skarżącego nie było efektem braku otrzymania zgodnej z umownymi standardami opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku z dnia 6 grudnia 2011 r., lecz braku wniesienia skargi kasacyjnej, do której sporządzenia nie znalazł podstaw wyznaczony adwokat. To, że pomoc prawna udzielona stronie nie spełnia jej oczekiwań nie oznacza natomiast, że nie została ona faktycznie jej udzielona. Mając na uwadze powyższe przyjęto, że pomoc prawna polegająca w niniejszej sprawie na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i jej doręczeniu skarżącemu została faktycznie udzielona. W świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł netto (50% x 240 zł), powiększonej o należny podatek VAT. We wniosku adwokat nie powołał się bowiem na okoliczności uzasadniające podwyższenie tej opłaty (powyżej 100% stawki minimalnej). Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.