II SA/Ol 728/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać adwokatowi J. W. wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł netto powiększonej o należny podatek VAT. Postanowieniem z dnia 28 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę L. W. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]", Nr "[...]". Następnie, postanowieniem z dnia 2 listopada 2011 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, po rozpoznaniu wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, ustanowił dla niej profesjonalnego pełnomocnika. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej jako pełnomocnika z urzędu – adwokata J. W. Analogiczna sytuacja miała miejsce w sprawie o sygn. akt "[...]". Wyznaczony adwokat sporządził i wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargę kasacyjną od wskazanego wyżej postanowienia Sądu, w której zawarł wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego, oświadczając, iż nie zostały uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 445/12, oddalił skargę kasacyjną, wskazując w uzasadnieniu, iż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 ppsa) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa. W konsekwencji, we wniosku z dnia 5 kwietnia 2012 r., wyznaczony adwokat wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o przyznanie kosztów udzielonej skarżącej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając ponownie, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości lub w części. Zauważyć należy, iż w świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie ppsa, adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia). W warunkach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Przedmiotowa skarga rozpoznana została przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż w świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez adwokata, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł. W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi, który nie prowadził jej w pierwszej instancji, wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł netto (240 zł x 75%), powiększonej o należny podatek VAT. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.